3.23.27 — οὐχὶ δʹ ὡς ὁ ἥλιος ἄγει αὐτὸς ἐφʹ ἑαυτὸν τὴν τροφήν , οὕτως δὲ καὶ οὗτος ἄγει τοὺς ὠφεληθησομένους ; ποῖος ἰατρὸς παρακαλεῖ , ἵνα τις ὑπʹ αὐτοῦ θεραπευθῇ ; καίτοι νῦν ἀκούω ὅτι καὶ οἱ ἰατροὶ παρακαλοῦσιν ἐν Ῥώμῃ · πλὴν ἐπʹ ἐμοῦ παρεκαλοῦντο .
3.23.28 παρακαλῶ σε ἐλθόντα ἀκοῦσαι , ὅτι σοι κακῶς ἐστι καὶ πάντων μᾶλλον ἐπιμελῇ ἢ οὗ δεῖ σε ἐπιμελεῖσθαι καὶ ὅτι ἀγνοεῖς τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰ κακὰ καὶ κακοδαίμων εἶ καὶ δυστυχής . κομψὴ παράκλησις . καὶ μὴν ἂν μὴ ταῦτα ἐμποιῇ ὁ τοῦ φιλοσόφου λόγος , νεκρός ἐστι καὶ αὐτὸς καὶ ὁ λέγων .
3.23.29 εἴωθε λέγειν ὁ Ῥοῦφος εἰ εὐσχολεῖτε ἐπαινέσαι με , ἐγὼ δʹ οὐδὲν λέγω . τοιγαροῦν οὕτως ἔλεγεν , ὥσθʹ ἕκαστον ἡμῶν καθήμενον οἴεσθαι , ὅτι τίς ποτε αὐτὸν διαβέβληκεν · οὕτως ἥπτετο τῶν γιγνομένων , οὕτως πρὸ ὀφθαλμῶν ἐτίθει τὰ ἑκάστου κακά .
3.23.30 ἰατρεῖόν ἐστιν , ἄνδρες , τὸ τοῦ φιλοσόφου σχολεῖον · οὐ δεῖ ἡσθέντας ἐξελθεῖν , ἀλλʹ ἀλγήσαντας . ἔρχεσθε γὰρ οὐχ ὑγιεῖς , ἀλλʹ ὁ μὲν ὦμον ἐκβεβληκώς , ὁ δʹ ἀπόστημα ἔχων , ὁ δὲ σύριγγα , ὁ δὲ κεφαλαλγῶν .
3.23.31 εἶτʹ ἐγὼ καθίσας ὑμῖν λέγω νοημάτια καὶ ἐπιφωνημάτια , ἵνʹ ὑμεῖς ἐπαινέσαντές με ἐξέλθητε , ὁ μὲν τὸν ὦμον ἐκφέρων οἷον εἰσήνεγκεν , ὁ δὲ τὴν κεφαλὴν ὡσαύτως ἔχουσαν , ὁ δὲ τὴν σύριγγα , ὁ δὲ τὸ ἀπόστημα ;