3.24.1 τὸ ἄλλου παρὰ φύσιν σοὶ κακὸν μὴ γινέσθω · οὐ γὰρ συνταπεινοῦσθαι πέφυκας οὐδὲ συνατυχεῖν , ἀλλὰ συνευτυχεῖν .
3.24.2 ἂν δέ τις ἀτυχῇ , μέμνησο , ὅτι παρʹ αὑτὸν ἀτυχεῖ . γὰρ θεὸς πάντας ἀνθρώπους ἐπὶ τὸ εὐδαιμονεῖν , ἐπὶ τὸ εὐσταθεῖν ἐποίησεν .
3.24.3 πρὸς τοῦτο ἀφορμὰς ἔδωκεν , τὰ μὲν ἴδια δοὺς ἑκάστῳ , τὰ δʹ ἀλλότρια · τὰ μὲν κωλυτὰ καὶ ἀφαιρετὰ καὶ ἀναγκαστὰ οὐκ ἴδια , τὰ δʹ ἀκώλυτα ἴδια · τὴν δʹ οὐσίαν τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ , ὥσπερ ἦν ἄξιον τὸν κηδόμενον ἡμῶν καὶ πατρικῶς προιστάμενον , ἐν τοῖς ἰδίοις .
3.24.4 ἀλλʹ ἀποκεχώρηκα τοῦ δεῖνος καὶ ὀδυνᾶται . διὰ τί γὰρ τὰ ἀλλότρια ἴδια ἡγήσατο ; διὰ τί , ὅτε σε βλέπων ἔχαιρεν , οὐκ ἐπελογίζετο , ὅτι θνητὸς εἶ , ἀποδημητικὸς εἶ ; τοιγαροῦν τίνει δίκας τῆς αὑτοῦ μωρίας .
3.24.5 σὺ δʹ ἀντὶ τίνος ; ἐπὶ τί κλάεις σεαυτόν ; οὐδὲ σὺ ταῦτα ἐμελέτησας , ἀλλʹ ὡς τὰ γύναια τὰ οὐδενὸς ἄξια πᾶσιν οἷς ἔχαιρες ὡς ἀιεὶ συνεσόμενος συνῆς , τοῖς τόποις , τοῖς ἀνθρώποις , ταῖς διατριβαῖς ; καὶ νῦν κλαίων ἐκάθισας , ὅτι μὴ τοὺς αὐτοὺς βλέπεις καὶ ἐν τοῖς αὐτοῖς τόποις διατρίβεις .
3.24.6 τούτου γὰρ ἄξιος εἶ , ἵνα καὶ τῶν κοράκων καὶ κορωνῶν ἀθλιώτερος ᾖς , οἷς ἔξεστιν ἵπτασθαι , ὅπου θέλουσιν , καὶ μετοικοδομεῖν τὰς νεοσσιὰς καὶ τὰ πελάγη διαπερᾶν μὴ στένουσιν μηδὲ ποθοῦσι τὰ πρῶτα .