3.25.9 ἔδει δʹ οἶμαι μεμνημένον , ὡς οἱ δοῦλοι τῶν πληγῶν , ἀπέχεσθαι τῶν αὐτῶν ἁμαρτημάτων .
3.25.10 ἀλλʹ οὐχ ὅμοιον · ἐνταῦθα μὲν γὰρ πόνος τὴν μνήμην ποιεῖ , ἐπὶ δὲ τῶν ἁμαρτημάτων ποῖος πόνος , ποία ζημία ; πότε γὰρ εἰθίσθης φεύγειν τὸ κακῶς ἐνεργῆσαι ;
3.26.head πρὸς τοὺς τὴν ἀπορίαν δεδοικότας .
3.26.1 οὐκ αἰσχύνῃ δειλότερος ὢν καὶ ἀγεννέστερος τῶν δραπετῶν ; πῶς ἐκεῖνοι φεύγοντες ἀπολείπουσι τοὺς δεσπότας , ποίοις ἀγροῖς πεποιθότες , ποίοις οἰκέταις ; οὐχὶ δʹ ὀλίγον ὅσον πρὸς τὰς πρώτας ἡμέρας ὑφελόμενοι εἶθʹ ὕστερον διὰ γῆς καὶ θαλάττης φέρονται ἄλλην ἐξ ἄλλης ἀφορμὴν πρὸς τὸ διατρέφεσθαι φιλοτεχνοῦντες ;
3.26.2 καὶ τίς πώποτε δραπέτης λιμῷ ἀπέθανεν ; σὺ δὲ τρέμεις , μή σοι λείπῃ τὰ ἀναγκαῖα , καὶ τὰς νύκτας ἀγρυπνεῖς .
3.26.3 ταλαίπωρε , οὕτως τυφλὸς εἶ καὶ τὴν ὁδὸν οὐχ ὁρᾷς , ὅποι φέρει τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια ; ποῦ γὰρ φέρει ; ὅπου καὶ πυρετός , ὅπου καὶ λίθος ἐπιπεσών , εἰς θάνατον . τοῦτον οὖν οὐ πολλάκις σὺ αὐτὸς εἶπες πρὸς τοὺς ἑταίρους , πολλὰ δʹ ἀνέγνως τοιαῦτα , πολλὰ δʹ ἔγραφες ; ποσάκις δʹ ἠλαζονεύσω , ὅτι πρός γε τὸ ἀποθανεῖν μετρίως ἔχεις ;
3.26.4 ναί · ἀλλὰ καὶ οἱ ἐμοὶ πεινήσουσιν . τί οὖν ; μή τι καὶ ἐκείνων λιμὸς ἀλλαχοῦ που φέρει ; οὐχὶ καὶ αὐτή που κάθοδος ;