4.1.86 πῶς οὖν ἀκρόπολις καταλύεται ; οὐ σιδήρῳ οὐδὲ πυρί , ἀλλὰ δόγμασιν . ἂν γὰρ τὴν οὖσαν ἐν τῇ πόλει καθέλωμεν , μή τι καὶ τὴν τοῦ πυρετοῦ , μή τι καὶ τὴν τῶν καλῶν γυναικαρίων , μή τι ἁπλῶς τὴν ἐν ἡμῖν ἀκρόπολιν καὶ τοὺς ἐν ἡμῖν τυράννους ἀποβεβλήκαμεν , οὓς ἐφʹ ἑκάστοις καθʹ ἡμέραν ἔχομεν , ποτὲ μὲν τοὺς αὐτούς , ποτὲ δʹ ἄλλους ;
4.1.87 ἀλλʹ ἔνθεν ἄρξασθαι δεῖ καὶ ἔνθεν καθελεῖν τὴν ἀκρόπολιν , ἐκβάλλειν τοὺς τυράννους · τὸ σωμάτιον ἀφεῖναι , τὰ μέρη αὐτοῦ , τὰς δυνάμεις , τὴν κτῆσιν , τὴν φήμην , ἀρχάς , τιμάς , τέκνα , ἀδελφούς , φίλους , πάντα ταῦτα ἡγήσασθαι ἀλλότρια .
4.1.88 κἂν ἔνθεν ἐκβληθῶσιν οἱ τύραννοι , τί ἔτι ἀποτειχίζω τὴν ἀκρόπολιν ἐμοῦ γε ἕνεκα ; ἑστῶσα γὰρ τί μοι ποιεῖ ; τί ἔτι ἐκβάλλω τοὺς δορυφόρους ; ποῦ γὰρ αὐτῶν αἰσθάνομαι ; ἐπʹ ἄλλους ἔχουσιν τὰς ῥάβδους καὶ τοὺς κοντοὺς καὶ τὰς μαχαίρας .
4.1.89 ἐγὼ δʹ οὐπώποτʹ οὔτε θέλων ἐκωλύθην οὔτʹ ἠναγκάσθην μὴ θέλων καὶ πῶς τοῦτο δυνατόν ; προσκατατέταχά μου τὴν ὁρμὴν τῷ θεῷ . θέλει μʹ ἐκεῖνος πυρέσσειν · κἀγὼ θέλω . θέλει ὁρμᾶν ἐπί τι · κἀγὼ θέλω . θέλει ὀρέγεσθαι · κἀγὼ θέλω . θέλει με τυχεῖν τινος · κἀγὼ βούλομαι .
4.1.90 οὐ θέλει · οὐ βούλομαι . ἀποθανεῖν οὖν θέλω · στρεβλωθῆναι οὖν θέλω . τίς ἔτι με κωλῦσαι δύναται παρὰ τὸ ἐμοὶ φαινόμενον ἀναγκάσαι ; οὐ μᾶλλον τὸν Δία .