4.1.83 ἀλλʹ ὑπὲρ τοῦ σώματος καὶ τῆς κτήσεως ; ὑπὲρ τῶν ἀλλοτρίων ; ὑπὲρ τῶν οὐδὲν πρὸς σέ ; καὶ τί ἄλλο ἐξ ἀρχῆς ἐμελέτας διακρίνειν τὰ σὰ καὶ οὐ σά , τὰ ἐπὶ σοὶ καὶ οὐκ ἐπὶ σοί , τὰ κωλυτὰ καὶ ἀκώλυτα ; τίνος δὲ ἕνεκα προσῆλθες τοῖς φιλοσόφοις ; ἵνα μηδὲν ἧττον ἀτυχῇς καὶ δυστυχῇς ;
4.1.84 οὐκοῦν ἄφοβος μὲν οὕτως ἔσει καὶ ἀτάραχος . λύπη δὲ τί πρὸς σέ ; ὧν γὰρ προσδοκωμένων φόβος γίνεται , καὶ λύπη παρόντων . ἐπιθυμήσεις δὲ τίνος ἔτι ; τῶν μὲν γὰρ προαιρετικῶν ἅτε καλῶν ὄντων καὶ παρόντων σύμμετρον ἔχεις καὶ καθισταμένην τὴν ὄρεξιν , τῶν δʹ ἀπροαιρέτων οὐδενὸς ὀρέγῃ , ἵνα καὶ τόπον σχῇ τὸ ἄλογον ἐκεῖνο καὶ ὠστικὸν καὶ παρὰ τὰ μέτρα ἠπειγμένον ;
4.1.85 ὅταν οὖν πρὸς τὰ πράγματα οὕτως ἔχῃς , τίς ἔτι ἄνθρωπος δύναται φοβερὸς εἶναι ; τί γὰρ ἔχει ἄνθρωπος ἀνθρώπῳ φοβερὸν ὀφθεὶς λαλήσας ὅλως συναναστραφείς ; οὐ μᾶλλον ἵππος ἵππῳ κύων κυνὶ μέλισσα μελίσσῃ . ἀλλὰ τὰ πράγματα ἑκάστῳ φοβερά ἐστιν · ταῦτα δʹ ὅταν περιποιεῖν τις δύνηταί τινι ἀφελέσθαι , τότε καὶ αὐτὸς φοβερὸς γίνεται .