4.1.114 διὰ τοῦτο πῶς ἑάλω , πῶς τοῖς πειραταῖς ἐχρῆτο · μή τι κύριον εἶπέν τινα αὐτῶν ; καὶ οὐ λέγω τὸ ὄνομα · οὐ γὰρ τὴν φωνὴν φοβοῦμαι , ἀλλὰ τὸ πάθος , ἀφʹ οὗ ἡ φωνὴ ἐκπέμπεται .
4.1.115 πῶς ἐπιτιμᾷ αὐτοῖς , ὅτι κακῶς ἔτρεφον τοὺς ἑαλωκότας · πῶς ἐπράθη · μή τι κύριον ἐζήτει ; ἀλλὰ δοῦλον . πῶς δὲ πραθεὶς ἀνεστρέφετο πρὸς τὸν δεσπότην · εὐθὺς διελέγετο πρὸς αὐτόν , ὅτι οὐχ οὕτως ἐστολίσθαι δεῖ αὐτόν , οὐχ οὕτως κεκάρθαι , περὶ τῶν υἱῶν , πῶς δεῖ αὐτοὺς διάγειν .
4.1.116 καὶ τί θαυμαστόν ; εἰ γὰρ παιδοτρίβην ἐώνητο , ἐν τοῖς παλαιστρικοῖς ὑπηρέτῃ ἂν αὐτῷ ἐχρῆτο ἢ κυρίῳ ; εἰ δʹ ἰατρόν , ὡσαύτως , εἰ δʹ ἀρχιτέκτονα . καὶ οὕτως ἐφʹ ἑκάστης ὕλης τὸν ἔμπειρον τοῦ ἀπείρου κρατεῖν πᾶσα ἀνάγκη .
4.1.117 ὅστις οὖν καθόλου τὴν περὶ βίον ἐπιστήμην κέκτηται , τί ἄλλο ἢ τοῦτον εἶναι δεῖ τὸν δεσπότην ; τίς γάρ ἐστιν ἐν νηὶ κύριος ; — ὁ κυβερνήτης . — διὰ τί ; ὅτι ὁ ἀπειθῶν αὐτῷ ζημιοῦται .
4.1.118 — ἀλλὰ δεῖραί με δύναται . — μή τι οὖν ἀζημίως ; — οὕτως μὲν κἀγὼ ἔκρινον . — ἀλλʹ ὅτι οὐκ ἀζημίως , διὰ τοῦτο οὐκ ἔξεστιν · οὐδενὶ δʹ ἀζήμιόν ἐστι τὸ ποιεῖν τὰ ἄδικα .
4.1.119 — καὶ τίς ἡ ζημία τῷ δήσαντι τὸν αὑτοῦ δοῦλον , ἣν δοκεῖς ; — τὸ δῆσαι · τοῦτο ὃ καὶ σὺ ὁμολογήσεις , ἂν θέλῃς σῴζειν , ὅτι ἄνθρωπος οὐκ ἔστι θηρίον , ἀλλʹ ἥμερον ζῷον .