4.1.138 οὕτως γὰρ ἐξ ἀρχῆς εἴθισας σεαυτόν · ποῦ εἰμι ; ἐν σχολῇ . καὶ ἀκούουσί μου τίνες ; λέγω μετὰ τῶν φιλοσόφων . ἀλλʹ ἐξελήλυθα τῆς σχολῆς · ἆρον ἐκεῖνα τὰ τῶν σχολαστικῶν καὶ τῶν μωρῶν . οὕτως καταμαρτυρεῖται φίλος ὑπὸ φιλοσόφου , οὕτως παρασιτεῖ φιλόσοφος ,
4.1.139 οὕτως ἐπʹ ἀργυρίῳ ἐκμισθοῖ ἑαυτόν , οὕτως ἐν συγκλήτῳ τις οὐ λέγει τὰ φαινόμενα · ἔνδοθεν τὸ δόγμα αὐτοῦ βοᾷ ,
4.1.140 οὐ ψυχρὸν καὶ ταλαίπωρον ὑποληψείδιον ἐκ λόγων εἰκαίων ὡς ἐκ τριχὸς ἠρτημένον , ἀλλὰ ἰσχυρὸν καὶ χρηστικὸν καὶ ὑπὸ τοῦ διὰ τῶν ἔργων γεγυμνάσθαι μεμυημένον .
4.1.141 παραφύλαξον σαυτόν , πῶς ἀκούεις οὐ λέγω , ὅτι τὸ παιδίον σου ἀπέθανεν · πόθεν σοι ; ἀλλʹ ὅτι σου τὸ ἔλαιον ἐξεχέθη , οἶνος ἐξεπόθη ,
4.1.142 ἵνα τις ἐπιστὰς διατεινομένῳ σοι τοῦτʹ αὐτὸ μόνον εἴπῃ φιλόσοφε , ἄλλα λέγεις ἐν τῇ σχολῇ · τί ἡμᾶς ἐξαπατᾷς ; τί σκώληξ ὢν λέγεις , ὅτι ἄνθρωπος εἶ ;
4.1.143 ἤθελον ἐπιστῆναί τινι αὐτῶν συνουσιάζοντι , ἵνα ἴδω , πῶς τείνεται καὶ ποίας φωνὰς ἀφίησιν , εἰ μέμνηται τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ , τῶν λόγων οὓς ἀκούει λέγει ἀναγιγνώσκει . καὶ τί ταῦτα πρὸς ἐλευθερίαν ;
4.1.144 οὐκ ἄλλα μὲν οὖν ταῦτʹ , ἄν τε θέλητε ὑμεῖς οἱ πλούσιοι ἄν τε μή .