4.5.19 τί οὖν ἔλεγες , ὅτι ἄνθρωπός ἐστιν ; μὴ γὰρ ἐκ ψιλῆς μορφῆς κρίνεται τῶν ὄντων ἕκαστον ; ἐπεὶ οὕτως λέγε καὶ τὸ κήρινον μῆλον εἶναι .
4.5.20 καὶ ὀδμὴν ἔχειν αὐτὸ δεῖ καὶ γεῦσιν · οὐκ ἀρκεῖ ἐκτὸς περιγραφή . οὐκοῦν οὐδὲ πρὸς τὸν ἄνθρωπον ῥὶς ἐξαρκεῖ καὶ οἱ ὀφθαλμοί , ἀλλʹ ἂν τὰ δόγματα ἔχῃ ἀνθρωπικά .
4.5.21 οὗτος οὐκ ἀκούει λόγου , οὐ παρακολουθεῖ ἐλεγχόμενος · ὄνος ἐστίν . τούτου τὸ αἰδῆμον ἀπονενέκρωται · ἄχρηστός ἐστιν , πάντα μᾶλλον ἄνθρωπος . οὗτος ζητεῖ , τίνα ἀπαντήσας λακτίσῃ δάκῃ · ὥστε οὐδὲ πρόβατον ὄνος , ἀλλά τί ποτε ἄγριον θηρίον .
4.5.22 τί οὖν ; θέλεις με καταφρονεῖσθαι ; ὑπὸ τίνων ; ὑπὸ εἰδότων ; καὶ πῶς καταφρονήσουσιν εἰδότες τοῦ πρᾴου , τοῦ αἰδήμονος ; ἀλλʹ ὑπὸ τῶν ἀγνοούντων ; τί σοι μέλει ; οὔ τινι γὰρ ἄλλῳ τεχνίτῃ τῶν ἀτέχνων . ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ἐπιφυήσονταί μοι .
4.5.23 τί λέγεις τὸ ἐμοί ; δύναταί τις τὴν προαίρεσιν τὴν σὴν βλάψαι κωλῦσαι ταῖς προσπιπτούσαις φαντασίαις χρῆσθαι ὡς πέφυκεν ;
4.5.24 οὔ . τί οὖν ἔτι ταράσσῃ καὶ φοβερὸν σαυτὸν θέλεις ἐπιδεικνύειν ; οὐχὶ δὲ παρελθὼν εἰς μέσον κηρύσσεις , ὅτι εἰρήνην ἄγεις πρὸς πάντας ἀνθρώπους , τι ἂν ἐκεῖνοι ποιῶσι , καὶ μάλιστʹ ἐκείνων καταγελᾷς , ὅσοι σε βλάπτειν δοκοῦσιν ; ἀνδράποδα ταῦτα οὐκ οἶδεν οὐδὲ τίς εἰμὶ οὐδὲ ποῦ μου τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακόν · οὐ πρόσοδος αὐτοῖς πρὸς τὰ ἐμά .