4.5.14 ἀλλʹ ὅταν μὴ ἰχνεύειν . μή ποτʹ οὖν οὕτως καὶ ἄνθρωπος δυστυχής ἐστιν οὐχ ὁ μὴ δυνάμενος λέοντας πνίγειν ἢ ἀνδριάντας περιλαμβάνειν ( οὐ γὰρ πρὸς τοῦτο δυνάμεις τινὰς ἔχων ἐλήλυθεν παρὰ τῆς φύσεως ) , ἀλλʹ ὁ ἀπολωλεκὼς τὸ εὔγνωμον , ὁ τὸ πιστόν ;
4.5.15 τοῦτον ἔδει συνελθόντας θρηνεῖν , εἰς ὅσα κακὰ ἐλήλυθεν · οὐχὶ μὰ Δία τὸν φύντα ἢ τὸν ἀποθανόντα , ἀλλʹ ᾧ ζῶντι συμβεβήκει ἀπολέσαι τὰ ἴδια , οὐ τὰ πατρῷα , τὸ ἀγρίδιον καὶ τὸ οἰκίδιον καὶ τὸ πανδοκεῖον καὶ τὰ δουλάρια ( τούτων γὰρ οὐδὲν ἴδιον τῷ ἀνθρώπῳ ἐστίν , ἀλλὰ πάντα ἀλλότρια , δοῦλα , ὑπεύθυνα ἄλλοτε ἄλλοις διδόμενα ὑπὸ τῶν κυρίων ) , ἀλλὰ τὰ ἀνθρωπικά ,
4.5.16 τοὺς χαρακτῆρας , οὓς ἔχων ἐν τῇ διανοίᾳ ἐλήλυθεν , οἵους καὶ ἐπὶ τῶν νομισμάτων ζητοῦντες , ἂν μὲν εὕρωμεν , δοκιμάζομεν , ἂν δὲ μὴ εὕρωμεν , ῥιπτοῦμεν .
4.5.17 τίνος ἔχει τὸν χαρακτῆρα τοῦτο τὸ τετράσσαρον ; Τραιανοῦ ; φέρε . Νέρωνος ; ῥῖψον ἔξω , ἀδόκιμόν ἐστιν , σαπρόν . οὕτως καὶ ἐνθάδε . τίνα ἔχει χαρακτῆρα τὰ δόγματα αὐτοῦ ; ἥμερον , κοινωνικόν , ἀνεκτικόν , φιλάλληλον . φέρε , παραδέχομαι , ποιῶ πολίτην τοῦτον , παραδέχομαι γείτονα , σύμπλουν .
4.5.18 ὅρα μόνον , μὴ Νερωνιανὸν ἔχει χαρακτῆρα . μή τι ὀργίλος ἐστίν , μή τι μηνιτής , μή τι μεμψίμοιρος ; ἂν αὐτῷ φανῇ , πατάσσει τὰς κεφαλὰς τῶν ἀπαντώντων .