4.5.31 τοῦ γὰρ ἀγαθοῦ συγγενέστερον οὐδέν · λοιπὸν εἰ ταῦτα ἀγαθὰ καὶ κακά , οὔτε πατὴρ υἱοῖς φίλος οὔτʹ ἀδελφὸς ἀδελφῷ , πάντα δὲ πανταχοῦ μεστὰ πολεμίων , ἐπιβούλων , συκοφαντῶν .
4.5.32 εἰ δʹ οἵα δεῖ προαίρεσις , τοῦτο μόνον ἀγαθόν ἐστιν , καὶ οἵα μὴ δεῖ , τοῦτο μόνον κακόν , ποῦ ἔτι μάχη , ποῦ λοιδορία ; περὶ τίνων ; περὶ τῶν οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς ; πρὸς τίνας ; πρὸς τοὺς ἀγνοοῦντας , πρὸς τοὺς δυστυχοῦντας , πρὸς τοὺς ἠπατημένους περὶ τῶν μεγίστων ;
4.5.33 τούτων Σωκράτης μεμνημένος τὴν οἰκείαν τὴν αὑτοῦ ᾤκει γυναικὸς ἀνεχόμενος τραχυτάτης , υἱοῦ ἀγνώμονος . τραχεῖα γὰρ πρὸς τί ἦν ; ἵνʹ ὕδωρ καταχέῃ τῆς κεφαλῆς ὅσον καὶ θέλει , ἵνα καταπατήσῃ τὸν πλακοῦντα · καὶ τί πρὸς ἐμέ , ἂν ὑπολάβω , ὅτι ταῦτα οὐκ ἔστι πρὸς ἐμέ ;
4.5.34 τοῦτο δʹ ἐμὸν ἔργον ἐστὶ καὶ οὔτε τύραννος κωλύσει με θέλοντα οὔτε δεσπότης οὔτε οἱ πολλοὶ τὸν ἕνα οὔθʹ ὁ ἰσχυρότερος τὸν ἀσθενέστερον · τοῦτο γὰρ ἀκώλυτον δέδοται ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἑκάστῳ .
4.5.35 ταῦτα τὰ δόγματα ἐν οἰκίᾳ φιλίαν ποιεῖ , ἐν πόλει ὁμόνοιαν , ἐν ἔθνεσιν εἰρήνην , πρὸς θεὸν εὐχάριστον , πανταχοῦ θαρροῦντα , ὡς περὶ τῶν ἀλλοτρίων , ὡς περὶ οὐδενὸς ἀξίων .
4.5.36 ἀλλʹ ἡμεῖς γράψαι μὲν καὶ ἀναγνῶναι ταῦτα καὶ ἀναγιγνωσκόμενα ἐπαινέσαι ἱκανοί , πεισθῆναι δʹ οὐδʹ ἐγγύς .
4.5.37 τοιγαροῦν τὸ περὶ τῶν Λακεδαιμονίων λεγόμενον οἴκοι λέοντες , ἐν Ἐφέσῳ δʹ ἀλώπεκες καὶ ἐφʹ ἡμῶν ἁρμόσει · ἐν σχολῇ λέοντες , ἔξω δʹ ἀλώπεκες .