4.7.39 τί οὖν ἀγανακτεῖς , εἰ ἄλλος ἐν τούτοις σου πλέον ἔχει μεμελετηκώς ; ἀλλὰ ταῦτʹ ἔστι τὰ μέγιστα . καὶ τίς σε κωλύει περὶ ταῦτʹ ἀναστρέφεσθαι καὶ τούτων ἐπιμελεῖσθαι ; τίς δὲ μείζονα ἔχει παρασκευὴν βιβλίων , εὐσχολίας , τῶν ὠφελησόντων ; μόνον ἀπόνευσόν ποτε ἐπὶ ταῦτα ,
4.7.40 ἀπόνειμον κἂν ὀλίγον χρόνον τῷ σαυτοῦ ἡγεμονικῷ · σκέψαι τί ποτʹ ἔχεις τοῦτο καὶ πόθεν ἐληλυθός , τὸ πᾶσιν τοῖς ἄλλοις χρώμενον , πάντα τἆλλα δοκιμάζον , ἐκλεγόμενον , ἀπεκλεγόμενον .
4.7.41 μέχρι δʹ ἂν οὗ περὶ τὰ ἐκτὸς ἀναστρέφῃ , ἐκεῖνα ἕξεις οἷα οὐδείς , τοῦτο δʹ οἷον αὐτὸ ἔχειν θέλεις , ῥυπαρὸν καὶ ἀτημέλητον .
4.8.head πρὸς τοὺς ταχέως ἐπὶ τὸ σχῆμα τῶν φιλοσόφων ἐπιπηδῶντας .
4.8.1 μηδέποτʹ ἀπὸ τῶν κοινῶν τινα μήτʹ ἐπαινέσητε μήτε ψέξητε μήτε τέχνην τινὰ ἀτεχνίαν προσμαρτυρήσητε · καὶ ἅμα μὲν προπετείας ἑαυτοὺς ἀπαλλάξετε , ἅμα δὲ κακοηθείας .
4.8.2 οὗτος ταχέως λούεται . κακῶς οὖν ποιεῖ ; οὐ πάντως .
4.8.3 ἀλλὰ τί ; ταχέως λούεται . πάντα οὖν καλῶς γίνεται ; οὐδαμῶς · ἀλλὰ τὰ μὲν ἀπὸ δογμάτων ὀρθῶν καλῶς , τὰ δʹ ἀπὸ μοχθηρῶν μοχθηρῶς . σὺ δὲ μέχρις ἂν καταμάθῃς τὸ δόγμα , ἀφʹ οὗ τις ποιεῖ ἕκαστα , μήτʹ ἐπαίνει τὸ ἔργον μήτε ψέγε .
4.8.4 δόγμα δʹ ἐκ τῶν ἐκτὸς οὐ ῥᾳδίως κρίνεται . οὗτος τέκτων ἐστίν . διὰ τί ; χρῆται σκεπάρνῳ . τί οὖν τοῦτο ; οὗτος μουσικός · ᾁδει γάρ . καὶ τί τοῦτο ; οὗτος φιλόσοφος . διὰ τί ;