4.9.9 οὐδὲν ἀπώλεσα ; οὕτως οὐδὲν ἄλλο κέρμα ἀπολλύουσιν ἄνθρωποι ; αἰδὼς οὐκ ἀπόλλυται , εὐσχημοσύνη οὐκ ἀπόλλυται ; οὐκ ἔστι ζημιωθῆναι ταῦτα ἀπολέσαντα ; σοὶ μὲν οὖ
4.9.10 ν δοκεῖ τάχα τούτων οὐδὲν οὐκέτι εἶναι ζημία · ἦν δέ ποτε χρόνος , ὅτε μόνην αὐτὴν ὑπελογίζου καὶ ζημίαν καὶ βλάβην , ὅτε ἠγωνίας , μή τις ἐκσείσῃ σε τούτων τῶν λόγων καὶ ἔργων .
4.9.11 ἰδού , ἐκσέσεισαι ὑπʹ ἄλλου μὲν οὐδενός , ὑπὸ σαυτοῦ δέ . μαχέσθητι σαυτῷ , ἀφελοῦ σαυτὸν εἰς εὐσχημοσύνην , εἰς αἰδῶ , εἰς ἐλευθερίαν .
4.9.12 εἴ σοί τίς που ἔλεγεν περὶ ἐμοῦ ταῦτα , ὅτι μέ τις μοιχεύειν ἀναγκάζει , ὅτι ἐσθῆτα φορεῖν τοιαύτην , ὅτι μυρίζεσθαι , οὐκ ἂν ἀπελθὼν αὐτόχειρ ἐγένου τούτου τοῦ ἀνθρώπου τοῦ οὕτως μοι παραχρωμένου ;
4.9.13 νῦν οὖν οὐ θέλεις σαυτῷ βοηθῆσαι ; καὶ πόσῳ ῥᾴων αὕτη βοήθεια ; οὐκ ἀποκτεῖναί τινα δεῖ , οὐ δῆσαι , οὐχ ὑβρίσαι , οὐκ εἰς ἀγορὰν προελθεῖν , ἀλλʹ αὐτὸν αὑτῷ λαλῆσαι , τῷ μάλιστα πεισθησομένῳ , πρὸς ὃν οὐδείς ἐστί σου πιθανώτερος .
4.9.14 καὶ πρῶτον μὲν κατάγνωθι τῶν γιγνομένων , εἶτα καταγνοὺς μὴ ἀπογνῷς σεαυτοῦ μηδὲ πάθῃς τὸ τῶν ἀγεννῶν ἀνθρώπων , οἳ ἅπαξ ἐνδόντες εἰσάπαν ἐπέδωκαν ἑαυτοὺς καὶ ὡς ὑπὸ ῥεύματος παρεσύρησαν , ἀλλὰ μάθε τὸ τῶν παιδοτριβῶν .
4.9.15 πέπτωκε τὸ παιδίον · ἀναστάς , φησίν , πάλιν πάλαιε , μέχρις ἂν ἰσχυροπο