4.10.6 εἰ μὴ θέλῃς ὀρέγεσθαι ἀποτευκτικῶς μηδʹ ἐκκλίνειν περιπτωτικῶς , μηδενὸς ὀρέγου τῶν ἀλλοτρίων , μηδὲν ἔκκλινε τῶν μὴ ἐπὶ σοί . εἰ δὲ μή , καὶ ἀποτυχεῖν καὶ περιπεσεῖν ἀνάγκη .
4.10.7 ποία ἐνθάδʹ ἀπορία ; ποῦ τόπον ἔχει πῶς γένηται ; καὶ πῶς ἀποβῇ ; καὶ μὴ ἀπαντήσῃ τόδε ἢ τόδε ; νῦν οὐχὶ τὸ ἐκβησόμενον ἀπροαίρετον ;
4.10.8 — ναί . — ἡ δʹ οὐσία τοῦ ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ ἐστιν ἐν τοῖς προαιρετικοῖς ; — ναί . — ἔξεστιν οὖν σοι παντὶ τῷ ἀποβάντι χρῆσθαι κατὰ φύσιν ; μή τις σε κωλῦσαι δύναται ;
4.10.9 — οὐδείς . — μηκέτι οὖν μοι λέγε πῶς γένηται ; ὅπως γὰρ ἂν γένηται , σὺ αὐτὸ θήσεις καλῶς καὶ ἔσται σοι τὸ ἀποβὰν εὐτύχημα .
4.10.10 ἢ τίς ἂν ἦν ὁ Ἡρακλῆς λέγων πῶς μοι μὴ μέγας λέων ἐπιφανῇ μηδὲ μέγας σῦς μηδὲ θηριώδεις ἄνθρωποι ; καὶ τί σοι μέλει ; ἂν μέγας σῦς ἐπιφανῇ , μεῖζον ἆθλον ἀθλήσεις · ἂν κακοὶ ἄνθρωποι , κακῶν ἀπαλλάξεις τὴν οἰκουμένην .
4.10.11 — ἂν οὖν οὕτως ἀποθάνω ; — ἀγαθὸς ὢν ἀποθανῇ , γενναίαν πρᾶξιν ἐπιτελῶν ἐπεὶ γὰρ δεῖ πάντως ἀποθανεῖν , ἀνάγκη τί ποτε ποιοῦντα εὑρεθῆναι , ἢ γεωργοῦντα ἢ σκάπτοντα ἢ ἐμπορευόμενον ἢ ὑπατεύοντα ἢ ἀπεπτοῦντα ἢ διαρροιζόμενον .
4.10.12 τί οὖν θέλεις ποιῶν εὑρεθῆναι ὑπὸ τοῦ θανάτου ; ἐγὼ μὲν τὸ ἐμὸν μέρος ἔργον τί ποτε ἀνθρωπικόν , εὐεργετικόν , κοινωφελές , γενναῖον .