4.10.13 εἰ δὲ μὴ δύναμαι τὰ τηλικαῦτα ποιῶν εὑρεθῆναι , ἐκεῖνό γε τὸ ἀκώλυτον , τὸ διδόμενον , ἐμαυτὸν ἐπανορθῶν , ἐξεργαζόμενος τὴν δύναμιν τὴν χρηστικὴν τῶν φαντασιῶν , ἀπάθειαν ἐκπονῶν , ταῖς σχέσεσι τὰ οἰκεῖα ἀποδιδούς · εἰ οὕτως εὐτυχής εἰμι , καὶ τοῦ τρίτου τόπου παραπτόμενος , τοῦ περὶ τὴν τῶν κριμάτων ἀσφάλειαν .
4.10.14 ἂν μετὰ τούτων με θάνατος καταλάβῃ , ἀρκεῖ μοι ἂν δύνωμαι πρὸς τὸν θεὸν ἀνατεῖναι τὰς χεῖρας , εἰπεῖν ὅτι ἃς ἔλαβον ἀφορμὰς παρὰ σοῦ πρὸς τὸ αἰσθέσθαι σου τῆς διοικήσεως καὶ ἀκολουθῆσαι αὐτῇ , τούτων οὐκ ἠμέλησα · οὐ κατῄσχυνά σε τὸ ἐμὸν μέρος .
4.10.15 ἰδοῦ , πῶς κέχρημαι ταῖς αἰσθήσεσιν , ἰδοῦ , πῶς ταῖς προλήψεσιν . μή ποτέ σε ἐμεμψάμην , μή τι τῶν γινομένων τινὶ δυσηρέστησα ἄλλως γενέσθαι ἠθέλησα , μή τι τὰς σχέσεις παρέβηναι ;
4.10.16 με σὺ ἐγέννησας , χάριν ἔχω , ὧν ἔδωκας · ἐφʹ ὅσον ἐχρησάμην τοῖς σοῖς , ἀρκεῖ μοι . πάλιν αὐτὰ ἀπόλαβε καὶ κατάταξον εἰς ἣν θέλεις χώραν . σὰ γὰρ ἦν πάντα , σύ μοι αὐτὰ δέδωκας .
4.10.17 οὐκ ἀρκεῖ οὕτως ἔχοντα ἐξελθεῖν ; καὶ τίς βίων κρείττων εὐσχημονέστερος τοῦ οὕτως ἔχοντος , ποία δὲ καταστροφὴ εὐδαιμονεστέρα ;
4.10.18 ἵνα δὲ ταῦτα γένηται , οὐ μικρὰ δέξασθαι οὐδὲ μικρῶν ἀποτυχεῖν . οὐ δύνασαι καὶ ὑπατεῦσαι θέλειν καὶ ταῦτα καὶ ἀγροὺς ἔχειν ἐσπουδακέναι καὶ ταῦτα καὶ τῶν δουλαρίων φροντίζειν καὶ σεαυτοῦ .