4.10.26 ἐκχεθήσεται τὸ ἔλαιον , ἀπολεῖται τὰ σκευάρια , ἀλλʹ ἐγὼ ἀπαθὴς ἔσομαι . ἐμπρησμὸς ἔσται ἐμοῦ μὴ παρόντος καὶ ἀπολεῖται τὰ βιβλία , ἀλλʹ ἐγὼ χρήσομαι ταῖς φαντασίαις κατὰ φύσιν . ἀλλʹ οὐχ ἕξω φαγεῖν .
4.10.27 εἰ οὕτως τάλας εἰμί , λιμὴν τὸ ἀποθανεῖν . οὗτος δʹ ἐστὶν ὁ λιμὴν πάντων , ὁ θάνατος , αὕτη ἡ καταφυγή . διὰ τοῦτο οὐδὲν τῶν ἐν τῷ βίῳ χαλεπόν ἐστιν .
4.10.28 ὅταν θέλῃς , ἐξῆλθες καὶ οὐ καπνίζῃ . τί οὖν ἀγωνιᾷς , τί ἀγρυπνεῖς ; οὐχὶ δὲ εὐθὺς ἀναλογισάμενος , ποῦ σου τὸ ἀγαθόν ἐστι καὶ τὸ κακόν , λέγεις ὅτι ἐπʹ ἐμοὶ ἀμφότερα · οὔτε τούτου τις ἀφελέσθαι με δύναται οὔτʹ ἐκείνῳ ἄκοντα περιβαλεῖν .
4.10.29 τί οὖν οὐ ῥέγχω βαλών ; τὰ ἐμὰ ἀσφαλῶς ἔχει · τὰ ἀλλότρια ὄψεται αὐτὰ ὃς ἂν φέρῃ , ὡς ἂν διδῶται παρὰ τοῦ ἔχοντος ἐξουσίαν .
4.10.30 τίς εἰμι ὁ θέλων αὐτὰ οὕτως ἔχειν ἢ οὕτως ; μὴ γάρ μοι δέδοται ἐκλογὴ αὐτῶν ; μὴ γὰρ ἐμέ τις αὐτῶν διοικητὴν πεποίηκεν ; ἀρκεῖ μοι ὧν ἔχω ἐξουσίαν . ταῦτά με δεῖ κάλλιστα παρασκευάσαι , τὰ δʹ ἄλλα ὡς ἂν θέλῃ ὁ ἐκείνων κύριος .
4.10.31 ταῦτά τις ἔχων πρὸ ὀφθαλμῶν ἀγρυπνεῖ , καὶ στρέφεται ἔνθα καὶ ἔνθα ; τί θέλων ἢ τί ποθῶν ; Πάτροκλον ἢ Ἀντίλοχον ἢ Μενέλαον ; πότε γὰρ ἡγήσατο ἀθάνατόν τινα τῶν φίλων ; πότε γὰρ οὐκ εἶχεν πρὸ ὀφθαλμῶν , ὅτι αὔριον ἢ εἰς τρίτην δεῖ ἢ αὐτὸν ἀποθανεῖν ἢ ἐκεῖνον ;