4.13.10 μὴ γάρ σε παρεκάλουν , ἄνθρωπε ; μὴ γὰρ ἐπὶ συνθήκαις τισὶν ἐξήνεγκας τὰ σαυτοῦ , ἵνʹ ἀκούσῃς ἐν τῷ μέρει καὶ τὰ ἐμά ;
4.13.11 εἰ σὺ φλύαρος εἶ καὶ πάντας τοὺς ἀπαντήσαντας φίλους εἶναι δοκεῖς , θέλεις καὶ ἐμὲ ὅμοιόν σοι γενέσθαι ; τί δʹ , εἰ σὺ καλῶς μοι πεπίστευκας τὰ σαυτοῦ , σοὶ δʹ οὐκ ἔστι καλῶς πιστεῦσαι , θέλεις με προσπεσεῖν ;
4.13.12 οἷον εἰ πίθον εἶχον ἐγὼ μὲν στεγνόν , σὺ δὲ τετρυπημένον καὶ ἐλθὼν παρακατέθου μοι τὸν σαυτοῦ οἶνον , ἵνα βάλω εἰς τὸν ἐμὸν πίθον , εἶτʹ ἠγανάκτεις ὅτι μὴ κἀγὼ σοὶ πιστεύω τὸν ἐμαυτοῦ οἶνον · σὺ γὰρ τετρυπημένον ἔχεις τὸν πίθον .
4.13.13 πῶς οὖν ἔτι ἴσον γίνεται ; σὺ πιστῷ παρακατέθου , σὺ αἰδήμονι , τὰς ἑαυτοῦ ἐνεργείας μόνας βλαβερὰς ἡγουμένῳ καὶ ὠφελίμους , τῶν δʹ ἐκτὸς οὐδέν ·
4.13.14 ἐγὼ σοὶ θέλεις παρακαταθῶμαι , ἀνθρώπῳ τὴν ἑαυτοῦ προαίρεσιν ἠτιμακότι , θέλοντι δὲ κερματίου τυχεῖν ἀρχῆς τινος προαγωγῆς ἐν τῇ αὐλῇ , κἂν μέλλῃς τὰ τέκνα σου κατασφάζειν , ὡς Μήδεια ;
4.13.15 ποῦ τοῦτο ἴσον ἐστίν ; ἀλλὰ δεῖξόν μοι σαυτὸν πιστόν , αἰδήμονα , βέβαιον , δεῖξον , ὅτι δόγματα ἔχεις φιλικά , δεῖξόν σου τὸ ἀγγεῖον ὅτι οὐ τέτρηται καὶ ὄψει , πῶς οὐκ ἀναμένω ἵνα μοι σὺ πιστεύσῃς τὰ σαυτοῦ , ἀλλʹ αὐτὸς ἐλθὼν σὲ παρακαλῶ ἀκοῦσαι τῶν ἐμῶν .