33.1 τάξον τινὰ ἤδη χαρακτῆρα σαυτῷ καὶ τύπον , ὃν φυλάξεις ἐπί τε σεαυτοῦ ὢν καὶ ἀνθρώποις ἐντυγχάνων .
33.2 καὶ σιωπὴ τὸ πολὺ ἔστω ἢ λαλείσθω τὰ ἀναγκαῖα καὶ διʹ ὀλίγων . σπανίως δέ ποτε καιροῦ παρακαλοῦντος ἐπὶ τὸ λέγειν λέξον μέν , ἀλλὰ περὶ οὐδενὸς τῶν τυχόντων · μὴ περὶ μονομαχιῶν , μὴ περὶ ἱπποδρομιῶν , μὴ περὶ ἀθλητῶν , μὴ περὶ βρωμάτων ἢ πομάτων , τῶν ἑκασταχοῦ , μάλιστα δὲ μὴ περὶ ἀνθρώπων ψέγων ἢ ἐπαινῶν ἢ συγκρίνων .
33.3 ἂν μὲν οὖν οἷός τε ᾖς , μετάγαγε τοῖς σοῖς λόγοις καὶ τοὺς τῶν συνόντων ἐπὶ τὸ προσῆκον . εἰ δὲ ἐν ἀλλοφύλοις ἀποληφθεὶς τύχοις , σιώπα .
33.4 γέλως μὴ πολὺς ἔστω μηδὲ ἐπὶ πολλοῖς μηδὲ ἀνειμένος .
33.5 ὅρκον παραίτησαι , εἰ μὲν οἷόν τε , εἰς ἅπαν , εἰ δὲ μή , ἐκ τῶν ἐνόντων . ἑστιάσεις τὰς ἔξω καὶ ἰδιωτικὰς διακρούου ·
33.6 ἐὰν δέ ποτε γίνηται καιρός , ἐντετάσθω σοι ἡ προσοχή , μήποτε ἄρα ὑπορρυῇς εἰς ἰδιωτισμόν . ἴσθι γάρ , ὅτι , ἐὰν ὁ ἑταῖρος ᾖ μεμολυσμένος , καὶ τὸν συνανατριβόμενον αὐτῷ συμμολύνεσθαι ἀνάγκη , κἂν αὐτὸς ὢν τύχῃ καθαρός .
33.7 τὰ περὶ τὸ σῶμα μέχρι τῆς χρείας ψιλῆς παραλάμβανε , οἷον τροφάς , πόμα , ἀμπεχόνην , οἰκίαν , οἰκετίαν · τὸ δὲ πρὸς δόξαν ἢ τρυφὴν ἅπαν περίγραφε . περὶ ἀφροδίσια εἰς δύναμιν πρὸ γάμου καθαρευτέον ·
33.8 ἁπτομένῳ δὲ ὧν νόμιμόν ἐστι μεταληπτέον . μὴ μέντοι ἐπαχθὴς γίνου τοῖς χρωμένοις μηδὲ ἐλεγκτικός · μηδὲ πολλαχοῦ τὸ ὅτι αὐτὸς οὐ χρῇ , παράφερε .