Χρεμύλος
245 μετρίου γὰρ ἀνδρὸς οὐκ ἐπέτυχες πώποτε .
246 ἐγὼ δὲ τούτου τοῦ τρόπου πώς εἰμ’ ἀεί ,
247 χαίρω τε γὰρ φειδόμενος ὡς οὐδεὶς ἀνὴρ
248 πάλιν τ’ ἀναλῶν , ἡνίκ’ ἂν τούτου δέῃ .
249 ἀλλ’ εἰσίωμεν , ὡς ἰδεῖν σε βούλομαι
250 καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὸν υἱὸν τὸν μόνον ,
251 ὃν ἑγὼ φιλῶ μάλιστα μετὰ σέ .
Πλοῦτος
πείθομαι .
Χρεμύλος
252 τί γὰρ ἄν τις οὐχὶ πρὸς σὲ τἀληθῆ λέγοι ;
Καρίων
253 πολλὰ δὴ τῷ δεσπότῃ ταὐτὸν θύμον φαγόντες ,
254 ἄνδρες φίλοι καὶ δημόται καὶ τοῦ πονεῖν ἐρασταί ,
255 ἴτ’ ἐγκονεῖτε σπεύδεθ’ , ὡς καιρὸς οὐχὶ μέλλειν ,
256 ἀλλ’ ἔστ’ ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἀκμῆς , δεῖ παρόντ’ ἀμύνειν .
Χορός
257 οὔκουν ὁρᾷς ὁρμωμένους ἡμᾶς πάλαι προθύμως ,
258 ὡς εἰκός ἐστιν ἀσθενεῖς γέροντας ἄνδρας ἤδη ;
259 σὺ δ’ ἀξιοῖς ἴσως με θεῖν , πρὶν ταῦτα καὶ φράσαι μοι
260 ὅτου χάριν μ’ δεσπότης σὸς κέκληκε δῦρο .
Καρίων
261 οὔκουν πάλαι δήπου λέγω ; σὺ δ’ αὐτὸς οὐκ ἀκούεις .
262 δεσπότης γάρ φησιν ὑμᾶς ἡδέως ἅπαντας
263 ψυχροῦ βίου καὶ δυσκόλου ζήσειν ἀπαλλαγέντας .