Χορός
264 ἔστιν δὲ δὴ τί καὶ πόθεν τὸ πρᾶγμα τοῦθ’ φησιν ;
Καρίων
265 ἔχων ἀφῖκται δεῦρο πρεσβύτην τιν’ πόνηροι
266 ῥυπῶντα κυφὸν ἄθλιον ῥυσὸν μαδῶντα νωδόν ·
267 οἶμαι δὲ νὴ τὸν οὐρανὸν καὶ ψωλὸν αὐτὸν εἶναι .
Χορός
268 χρυσὸν ἀγγείλας ἐπῶν πῶς φῄς ; πάλιν φράσον μοι .
269 δηλοῖς γὰρ αὐτὸν σωρὸν ἥκειν χρημάτων ἔχοντα .
Καρίων
270 πρεσβυτικῶν μὲν οὖν κακῶν ἔγωγ’ ἔχοντα σωρόν .
Χορός
271 μῶν ἀξιοῖς φενακίσας ἔπειτ’ ἀπαλλαγῆναι
272 ἀζήμιος , καὶ ταῦτ’ ἐμοῦ βακτηρίαν ἔχοντος ;
Καρίων
273 πάντως γὰρ ἄνθρωπον φύσει τοιοῦτον ἐς τὰ πάντα
274 ἡγεῖσθέ μ’ εἶναι κοὐδὲν ἂν νομίζεθ’ ὑγιὲς εἰπεῖν ;
Χορός
275 ὡς σεμνὸς οὑπίτριπτος · αἱ κνῆμαι δέ σου βοῶσιν
276 " ἰοὺ ἰού , " τὰς χοίνικας καὶ τὰς πέδας ποθοῦσαι .
Καρίων
277 ἐν τῇ σορῷ νυνὶ λαχὸν τὸ γράμμα σου δικάζειν ,
278 σὺ δ’ οὐ βαδίζεις , δὲ Χάρων τὸ ξύμβολον δίδωσιν .
Χορός
279 διαρραγείης , ὡς μόθων εἶ καὶ φύσει κόβαλος ,
280 ὅστις φενακίζεις , φράσαι δ’ οὔπω τέτληκας ἡμῖν ,
281 οἳ πολλὰ μοχθήσαντες οὐκ οὔσης σχολῆς προθύμως
282 δεῦρ’ ἤλθομεν , πολλῶν θύμων ῥίζας διεκπερῶντες .