Χορός
421 ᾤκτιρ’ ἀκούσασ’ · οἰκτρὰ γὰρ τὰ δυστυχῆ
422 βροτοῖς ἅπασι , κἂν θυραῖος ὢν κυρῇ .
423 εἰς ξύμβασιν δὲ χρῆν σε παῖδα σὴν ἄγειν ,
424 Μενέλαε , καὶ τήνδ’ , ὡς ἀπαλλαχθῇ πόνων .
Μενέλαος
425 λάβεσθέ μοι τῆσδ’ , ἀμφελίξαντες χέρας ,
426 δμῶες · λόγους γὰρ οὐ φίλους ἀκούσεται
427 ἐγώ σ’ , ἵν’ ἁγνὸν βωμὸν ἐκλίποις θεᾶς ,
428 προύτεινα παιδὸς θάνατον , σ’ ὑπήγαγον
429 εἰς χεῖρας ἐλθεῖν τὰς ἐμὰς ἐπὶ σφαγήν .
430 καὶ τἀμφὶ σοῦ μὲν ὧδ’ ἔχοντ’ ἐπίστασο ·
431 τὰ δ’ ἀμφὶ παιδὸς τοῦδε παῖς ἐμὴ κρινεῖ ,
432 ἤν τε κτανεῖν νιν ἤν τε μὴ κτανεῖν θέλῃ .
433 ἀλλ’ ἕρπ’ ἐς οἴκους τούσδ’ , ἵν’ εἰς ἐλευθέρους
434 δούλη γεγῶσα μήποθ’ ὑβρίζειν μάθῃς .
Ἀνδρομάχη
435 οἴμοι · δόλῳ μ’ ὑπῆλθες , ἠπατήμεθα .
Μενέλαος
436 κήρυσσ’ ἅπασιν · οὐ γὰρ ἐξαρνούμεθα .
Ἀνδρομάχη
437 ταῦτ’ ἐν ὑμῖν τοῖς παρ’ Εὐρώτᾳ σοφά ;
Μενέλαος
438 καὶ τοῖς γε Τροίᾳ , τοὺς παθόντας ἀντιδρᾶν .
Ἀνδρομάχη
439 τὰ θεῖα δ’ οὐ θεῖ’ οὐδ’ ἔχειν ἡγῇ δίκην ;
Μενέλαος
440 ὅταν τάδ’ , τότ’ οἴσομεν · σὲ δὲ κτενῶ .
Ἀνδρομάχη
441 καὶ νεοσσὸν τόνδ’ , ὑπὸ πτερῶν σπάσας ;