Μενελέως
779 πῶς φῄς ; τί λέξεις ; ὥς μ’ ἀπώλεσας , γύναι .
Ἑλένη
780 φεῦγ’ ὡς τάχιστα τῆσδ’ ἀπαλλαχθεὶς χθονός .
781 θανῇ πρὸς ἀνδρὸς οὗ τάδ’ ἐστὶ δώματα .
Μενελέως
782 τί χρῆμα δράσας ἄξιον τῆς συμφορᾶς ;
Ἑλένη
783 ἥκεις ἄελπτος ἐμποδὼν ἐμοῖς γάμοις .
Μενελέως
784 ἦ γὰρ γαμεῖν τις τἄμ’ ἐβουλήθη λέχη ;
Ἑλένη
785 ὕβριν θ’ ὑβρίζειν εἰς ἔμ’ , ἣν ἔτλην ἐγώ .
Μενελέως
786 ἰδίᾳ σθένων τις ἢ τυραννεύων χθονός ;
Ἑλένη
787 ὃς γῆς ἀνάσσει τῆσδε Πρωτέως γόνος .
Μενελέως
788 τόδ’ ἔστ’ ἐκεῖν’ αἴνιγμ’ ὃ προσπόλου κλύω .
Ἑλένη
789 ποίοις ἐπιστὰς βαρβάροις πυλώμασιν ;
Μενελέως
790 τοῖσδ’ , ἔνθεν ὥσπερ πτωχὸς ἐξηλαυνόμην .
Ἑλένη
791 οὔ που προσῄτεις βίοτον ; ὦ τάλαιν’ ἐγώ .
Μενελέως
792 τοὔργον μὲν ἦν τοῦτ’ , ὄνομα δ’ οὐκ εἶχεν τόδε .
Ἑλένη
793 πάντ’ οἶσθ’ ἄρ’ , ὡς ἔοικας , ἀμφ’ ἐμῶν γάμων .
Μενελέως
794 οἶδ’ · εἰ δὲ λέκτρα διέφυγες τάδ’ οὐκ ἔχω .
Ἑλένη
795 ἄθικτον εὐνὴν ἴσθι σοι σεσῳσμένην .
Μενελέως
796 τίς τοῦδε πειθώ ; φίλα γάρ , εἰ σαφῆ λέγεις .
Ἑλένη
797 ὁρᾷς τάφου τοῦδ’ ἀθλίους ἕδρας ἐμάς ;
Μενελέως
798 ὁρῶ ταλαίνας στιβάδας , ὧν τί σοὶ μέτα ;
Ἑλένη
799 ἐνταῦθα λέκτρων ἱκετεύομεν φυγάς .
Μενελέως
800 βωμοῦ σπανίζουσ’ ἢ νόμοισι βαρβάροις ;