Κῆρυξ
255 οὐκ οὖν ἐμοὶ τόδ’ αἰσχρόν , ἀλλ’ { οὐ } σοὶ βλάβος ;
Δημοφῶν
256 ἐμοί γ’ , ἐάν σοι τούσδ’ ἐφέλκεσθαι μεθῶ .
Κῆρυξ
257 σὺ δ’ ἐξόριζε , κᾆτ’ ἐκεῖθεν ἄξομεν .
Δημοφῶν
258 σκαιὸς πέφυκας τοῦ θεοῦ πλείω φρονῶν .
Κῆρυξ
259 δεῦρ’ , ὡς ἔοικε , τοῖς κακοῖσι φευκτέον .
Δημοφῶν
260 ἅπασι κοινὸν ῥῦμα δαιμόνων ἕδρα .
Κῆρυξ
261 ταῦτ’ οὐ δοκήσει τοῖς Μυκηναίοις ἴσως .
Δημοφῶν
262 οὐκ οὖν ἐγὼ τῶν ἐνθάδ’ εἰμὶ κύριος ;
Κῆρυξ
263 βλάπτων { γ’ } ἐκείνους μηδέν , ἢν σὺ σωφρονῇς .
Δημοφῶν
264 βλάπτεσθ’ , ἐμοῦ γε μὴ μιαίνοντος θεούς .
Κῆρυξ
265 οὐ βούλομαί σε πόλεμον Ἀργείοις ἔχειν .
Δημοφῶν
266 κἀγὼ τοιοῦτος · τῶνδε δ’ οὐ μεθήσομαι .
Κῆρυξ
267 ἄξω γε μέντοι τοὺς ἐμοὺς ἐγὼ λαβών .
Δημοφῶν
268 οὐκ ἆρ’ ἐς Ἄργος ῥᾳδίως ἄπει πάλιν .
Κῆρυξ
269 πειρώμενος δὴ τοῦτό γ’ αὐτίκ’ εἴσομαι .
Δημοφῶν
270 κλαίων ἄρ’ ἅψῃ τῶνδε κοὐκ ἐς ἀμβολάς .
Χορός
271 μὴ πρὸς θεῶν κήρυκα τολμήσῃς θενεῖν .
Δημοφῶν
272 εἰ μή γ’ κῆρυξ σωφρονεῖν μαθήσεται .
Χορός
273 ἄπελθε · καὶ σὺ τοῦδε μὴ θίγῃς , ἄναξ .