Κρέουσα
300 σὺν ἀνδρί . σηκοὺς δ’ ἐκστρέφει Τροφωνίου .
Ἴων
301 πότερα θεατὴς χάριν μαντευμάτων ;
Κρέουσα
302 κείνου τε Φοίβου θ’ ἓν θέλων μαθεῖν ἔπος .
Ἴων
303 καρποῦ δ’ ὕπερ γῆς ἥκετ’ , παίδων πέρι ;
Κρέουσα
304 ἄπαιδές ἐσμεν , χρόνι’ ἔχοντ’ εὐνήματα .
Ἴων
305 οὐδ’ ἔτεκες οὐδὲν πώποτ’ , ἀλλ’ ἄτεκνος εἶ ;
Κρέουσα
306 Φοῖβος οἶδε τὴν ἐμὴν ἀπαιδίαν .
Ἴων
307 τλῆμον , ὡς τἄλλ’ εὐτυχοῦσ’ οὐκ εὐτυχεῖς .
Κρέουσα
308 σὺ δ’ εἶ τίς ; ὥς σου τὴν τεκοῦσαν ὤλβισα .
Ἴων
309 τοῦ θεοῦ καλοῦμαι δοῦλος εἰμί τ’ , γύναι .
Κρέουσα
310 ἀνάθημα πόλεως , τινος πραθεὶς ὕπο ;
Ἴων
311 οὐκ οἶδα πλὴν ἕν · Λοξίου κεκλήμεθα .
Κρέουσα
312 ἡμεῖς σ’ ἄρ’ αὖθις , ξέν’ , ἀντοικτίρομεν .
Ἴων
313 ὡς μὴ εἰδόθ’ ἥτις μ’ ἔτεκεν ἐξ ὅτου τ’ ἔφυν .
Κρέουσα
314 ναοῖσι δ’ οἰκεῖς τοισίδ’ κατὰ στέγας ;
Ἴων
315 ἅπαν θεοῦ μοι δῶμ’ , ἵν’ ἂν λάβῃ μ’ ὕπνος .
Κρέουσα
316 παῖς δ’ ὢν ἀφίκου ναὸν νεανίας ;
Ἴων
317 βρέφος λέγουσιν οἱ δοκοῦντες εἰδέναι .
Κρέουσα
318 καὶ τίς γάλακτί σ’ ἐξέθρεψε Δελφίδων ;
Ἴων
319 οὐπώποτ’ ἔγνων μαστόν · δ’ ἔθρεψέ με [ ... ]