Ἄγγελος
1136 ἐπεὶ τέκνων σῶν ἦλθε δίπτυχος γονὴ
1137 σὺν πατρί , καὶ παρῆλθε νυμφικοὺς δόμους ,
1138 ἥσθημεν οἵπερ σοῖς ἐκάμνομεν κακοῖς
1139 δμῶες · δι’ ὤτων δ’ εὐθὺς ἦν πολὺς λόγος
1140 σὲ καὶ πόσιν σὸν νεῖκος ἐσπεῖσθαι τὸ πρίν .
1141 κυνεῖ δ’ μέν τις χεῖρ’ , δὲ ξανθὸν κάρα
1142 παίδων · ἐγὼ δὲ καὐτὸς ἡδονῆς ὕπο
1143 στέγας γυναικῶν σὺν τέκνοις ἅμ’ ἑσπόμην .
1144 δέσποινα δ’ ἣν νῦν ἀντὶ σοῦ θαυμάζομεν ,
1145 πρὶν μὲν τέκνων σῶν εἰσιδεῖν ξυνωρίδα ,
1146 πρόθυμον εἶχ’ ὀφθαλμὸν εἰς Ἰάσονα ·
1147 ἔπειτα μέντοι προὐκαλύψατ’ ὄμματα
1148 λευκήν τ’ ἀπέστρεψ’ ἔμπαλιν παρηίδα ,
1149 παίδων μυσαχθεῖσ’ εἰσόδους · πόσις δὲ σὸς
1150 ὀργάς τ’ ἀφῄρει καὶ χόλον νεάνιδος
1151 λέγων τάδ’ · Οὐ μὴ δυσμενὴς ἔσῃ φίλοις ,
1152 παύσῃ δὲ θυμοῦ καὶ πάλιν στρέψεις κάρα ,
1153 φίλους νομίζουσ’ οὕσπερ ἂν πόσις σέθεν ,
1154 δέξῃ δὲ δῶρα καὶ παραιτήσῃ πατρὸς
1155 φυγὰς ἀφεῖναι παισὶ τοῖσδ’ , ἐμὴν χάριν ;
1156 δ’ ὡς ἐσεῖδε κόσμον , οὐκ ἠνέσχετο ,
1157 ἀλλ’ ᾔνεσ’ ἀνδρὶ πάντα , καὶ πρὶν ἐκ δόμων
1158 μακρὰν ἀπεῖναι πατέρα καὶ παῖδας , [ σέθεν ]
1159 λαβοῦσα πέπλους ποικίλους ἠμπέσχετο ,
1160 χρυσοῦν τε θεῖσα στέφανον ἀμφὶ βοστρύχοις
1161 λαμπρῷ κατόπτρῳ σχηματίζεται κόμην ,
1162 ἄψυχον εἰκὼ προσγελῶσα σώματος .
1163 κἄπειτ’ ἀναστᾶσ’ ἐκ θρόνων διέρχεται
1164 στέγας , ἁβρὸν βαίνουσα παλλεύκῳ ποδί ,
1165 δώροις ὑπερχαίρουσα , πολλὰ πολλάκις
1166 τένοντ’ ἐς ὀρθὸν ὄμμασι σκοπουμένη .
1167 τοὐνθένδε μέντοι δεινὸν ἦν θέαμ’ ἰδεῖν ·
1168 χροιὰν γὰρ ἀλλάξασα λεχρία πάλιν
1169 χωρεῖ τρέμουσα κῶλα καὶ μόλις φθάνει
1170 θρόνοισιν ἐμπεσοῦσα μὴ χαμαὶ πεσεῖν .
1171 καί τις γεραιὰ προσπόλων , δόξασά που
1172 Πανὸς ὀργὰς τινὸς θεῶν μολεῖν ,
1173 ἀνωλόλυξε , πρίν γ’ ὁρᾷ διὰ στόμα
1174 χωροῦντα λευκὸν ἀφρόν , ὀμμάτων τ’ ἄπο
1175 κόρας στρέφουσαν , αἷμά τ’ οὐκ ἐνὸν χροΐ ·
1176 εἶτ’ ἀντίμολπον ἧκεν ὀλολυγῆς μέγαν
1177 κωκυτόν . εὐθὺς δ’ μὲν ἐς πατρὸς δόμους
1178 ὥρμησεν , δὲ πρὸς τὸν ἀρτίως πόσιν
1179 φράσουσα νύμφης συμφοράν · ἅπασα δὲ
1180 στέγη πυκνοῖσιν ἐκτύπει δρομήμασιν .
1181 ἤδη δ’ ἀνέλκων κῶλον ἔκπλεθρον δρόμου
1182 ταχὺς βαδιστὴς τερμόνων ἂν ἥπτετο ,
1183 δ’ ἐξ ἀναύδου καὶ μύσαντος ὄμματος
1184 δεινὸν στενάξασ’ τάλαιν’ ἠγείρετο .
1185 διπλοῦν γὰρ αὐτῇ πῆμ’ ἐπεστρατεύετο ·
1186 χρυσοῦς μὲν ἀμφὶ κρατὶ κείμενος πλόκος
1187 θαυμαστὸν ἵει νᾶμα παμφάγου πυρός ,
1188 πέπλοι δὲ λεπτοί , σῶν τέκνων δωρήματα ,
1189 λεπτὴν ἔδαπτον σάρκα τῆς δυσδαίμονος .
1190 φεύγει δ’ ἀναστᾶσ’ ἐκ θρόνων πυρουμένη ,
1191 σείουσα χαίτην κρᾶτά τ’ ἄλλοτ’ ἄλλοσε ,
1192 ῥῖψαι θέλουσα στέφανον · ἀλλ’ ἀραρότως
1193 σύνδεσμα χρυσὸς εἶχε , πῦρ δ’ , ἐπεὶ κόμην
1194 ἔσεισε , μᾶλλον δὶς τόσως ἐλάμπετο .
1195 πίτνει δ’ ἐς οὖδας συμφορᾷ νικωμένη ,
1196 πλὴν τῷ τεκόντι κάρτα δυσμαθὴς ἰδεῖν ·
1197 οὔτ’ ὀμμάτων γὰρ δῆλος ἦν κατάστασις
1198 οὔτ’ εὐφυὲς πρόσωπον , αἷμα δ’ ἐξ ἄκρου
1199 ἔσταζε κρατὸς συμπεφυρμένον πυρί ,
1200 σάρκες δ’ ἀπ’ ὀστέων ὥστε πεύκινον δάκρυ
1201 γναθμοῖς ἀδήλοις φαρμάκων ἀπέρρεον ,
1202 δεινὸν θέαμα · πᾶσι δ’ ἦν φόβος θιγεῖν
1203 νεκροῦ · τύχην γὰρ εἴχομεν διδάσκαλον .
1204 πατὴρ δ’ τλήμων συμφορᾶς ἀγνωσίᾳ
1205 ἄφνω προσελθὼν δῶμα προσπίτνει νεκρῷ ·
1206 ᾤμωξε δ’ εὐθύς , καὶ περιπτύξας χέρας
1207 κυνεῖ προσαυδῶν τοιάδ’ · δύστηνε παῖ ,
1208 τίς σ’ ὧδ’ ἀτίμως δαιμόνων ἀπώλεσε ;
1209 τίς τὸν γέροντα τύμβον ὀρφανὸν σέθεν
1210 τίθησιν ; οἴμοι , συνθάνοιμί σοι , τέκνον .
1211 ἐπεὶ δὲ θρήνων καὶ γόων ἐπαύσατο ,
1212 χρῄζων γεραιὸν ἐξαναστῆσαι δέμας
1213 προσείχεθ’ ὥστε κισσὸς ἔρνεσιν δάφνης
1214 λεπτοῖσι πέπλοις , δεινὰ δ’ ἦν παλαίσματα ·
1215 μὲν γὰρ ἤθελ’ ἐξαναστῆσαι γόνυ ,
1216 δ’ ἀντελάζυτ’ . εἰ δὲ πρὸς βίαν ἄγοι ,
1217 σάρκας γεραιὰς ἐσπάρασσ’ ἀπ’ ὀστέων .
1218 χρόνῳ δ’ ἀπέσβη καὶ μεθῆχ’ δύσμορος
1219 ψυχήν · κακοῦ γὰρ οὐκέτ’ ἦν ὑπέρτερος .
1220 κεῖνται δὲ νεκροὶ παῖς τε καὶ γέρων πατὴρ
1221 πέλας , ποθεινὴ δακρύοισι συμφορά .
1222 καί μοι τὸ μὲν σὸν ἐκποδὼν ἔστω λόγου ·
1223 γνώσῃ γὰρ αὐτὴ ζημίας ἀποστροφήν .
1224 τὰ θνητὰ δ’ οὐ νῦν πρῶτον ἡγοῦμαι σκιάν ,
1225 οὐδ’ ἂν τρέσας εἴποιμι τοὺς σοφοὺς βροτῶν
1226 δοκοῦντας εἶναι καὶ μεριμνητὰς λόγων
1227 τούτους μεγίστην ζημίαν ὀφλισκάνειν .
1228 θνητῶν γὰρ οὐδείς ἐστιν εὐδαίμων ἀνήρ ·
1229 ὄλβου δ’ ἐπιρρυέντος εὐτυχέστερος
1230 ἄλλου γένοιτ’ ἂν ἄλλος , εὐδαίμων δ’ ἂν οὔ .