Τυνδάρεως
491 πρὸς τόνδ’ ἀγὼν τίς ἀσοφίας ἥκει πέρι ;
492 εἰ τὰ καλὰ πᾶσι φανερὰ καὶ τὰ μὴ καλά ,
493 τούτου τίς ἀνδρῶν ἐγένετ’ ἀσυνετώτερος ,
494 ὅστις τὸ μὲν δίκαιον οὐκ ἐσκέψατο
495 οὐδ’ ἦλθεν ἐπὶ τὸν κοινὸν Ἑλλήνων νόμον ;
496 ἐπεὶ γὰρ ἐξέπνευσεν Ἀγαμέμνων βίον
497 { πληγεὶς θυγατρὸς τῆς ἐμῆς ὑπὲρ κάρα } ,
499 αἴσχιστον ἔργον — οὐ γὰρ αἰνέσω ποτέ —
500 χρῆν αὐτὸν ἐπιθεῖναι μὲν αἵματος δίκην ,
501 ὁσίαν διώκοντ’ , ἐκβαλεῖν τε δωμάτων
502 μητέρα · τὸ σῶφρόν τ’ ἔλαβεν ἀντὶ συμφορᾶς
503 καὶ τοῦ νόμου τ’ ἂν εἴχετ’ εὐσεβής τ’ ἂν ἦν .
504 νῦν δ’ ἐς τὸν αὐτὸν δαίμον’ ἦλθε μητέρι .
505 κακὴν γὰρ αὐτὴν ἐνδίκως ἡγούμενος ,
506 αὐτὸς κακίων μητέρ’ ἐγένετο κτανών .
507 ἐρήσομαι δέ , Μενέλεως , τοσόνδε σε ·
508 εἰ τόνδ’ ἀποκτείνειεν ὁμόλεκτρος γυνή ,
509 χὡ τοῦδε παῖς αὖ μητέρ’ ἀνταποκτενεῖ ,
510 κἄπειθ’ ὁ κείνου γενόμενος φόνῳ φόνον
511 λύσει , πέρας δὴ ποῖ κακῶν προβήσεται ;
512 καλῶς ἔθεντο ταῦτα πατέρες οἱ πάλαι ·
513 ἐς ὀμμάτων μὲν ὄψιν οὐκ εἴων περᾶν
514 οὐδ’ εἰς ἀπάντημ’ , ὅστις αἷμ’ ἔχων κυροῖ ,
515 φυγαῖσι δ’ ὁσιοῦν , ἀνταποκτείνειν δὲ μή .
516 αἰεὶ γὰρ εἷς ἔμελλ’ ἐνέξεσθαι φόνῳ ,
517 τὸ λοίσθιον μίασμα λαμβάνων χεροῖν .
518 ἐγὼ δὲ μισῶ μὲν γυναῖκας ἀνοσίους ,
519 πρώτην δὲ θυγατέρ’ , ἣ πόσιν κατέκτανεν ·
520 Ἑλένην τε , τὴν σὴν ἄλοχον , οὔποτ’ αἰνέσω
521 οὐδ’ ἂν προσείποιμ’ · οὐδὲ σὲ ζηλῶ , κακῆς
522 γυναικὸς ἐλθόνθ’ οὕνεκ’ ἐς Τροίας πέδον .
523 ἀμυνῶ δ’ , ὅσονπερ δυνατός εἰμι , τῷ νόμῳ ,
524 τὸ θηριῶδες τοῦτο καὶ μιαιφόνον
525 παύων , ὃ καὶ γῆν καὶ πόλεις ὄλλυσ’ ἀεί .
526 ἐπεὶ τίν’ εἶχες , ὦ τάλας , ψυχὴν τότε ,
527 ὅτ’ ἐξέβαλλε μαστὸν ἱκετεύουσά σε
528 μήτηρ ; ἐγὼ μὲν οὐκ ἰδὼν τἀκεῖ κακά ,
529 δακρύοις γέροντ’ ὀφθαλμὸν ἐκτήκω τάλας .
530 ἓν { δ’ } οὖν λόγοισι τοῖς ἐμοῖς ὁμορροθεῖ ·
531 μισῇ γε πρὸς θεῶν καὶ τίνεις μητρὸς δίκας ,
532 μανίαις ἀλαίνων καὶ φόβοις . τί μαρτύρων
533 ἄλλων ἀκούειν δεῖ μ’ , ἅ γ’ εἰσορᾶν πάρα ;
534 ὡς οὖν ἂν εἰδῇς , Μενέλεως , τοῖσιν θεοῖς
535 μὴ πρᾶσσ’ ἐναντί’ , ὠφελεῖν τοῦτον θέλων ,
536 ἔα δ’ ὑπ’ ἀστῶν καταφονευθῆναι πέτροις ,
537 ἢ μὴ ’πίβαινε Σπαρτιάτιδος χθονός .
538 θυγάτηρ δ’ ἐμὴ θανοῦσ’ ἔπραξεν ἔνδικα ·
539 ἀλλ’ οὐχὶ πρὸς τοῦτ’ εἰκὸς ἦν αὐτὴν θανεῖν .
540 ἐγὼ δὲ τἄλλα μακάριος πέφυκ’ ἀνήρ ,
541 πλὴν ἐς θυγατέρας · τοῦτο δ’ οὐκ εὐδαιμονῶ .