Οἰδίπους
1595 ὦ μοῖρ’ , ἀπ’ ἀρχῆς ὥς μ’ ἔφυσας ἄθλιον
1596 καὶ τλήμον’ , εἴ τις ἄλλος ἀνθρώπων ἔφυ ·
1597 ὃν καὶ πρὶν ἐς φῶς μητρὸς ἐκ γονῆς μολεῖν ,
1598 ἄγονον Ἀπόλλων Λαΐῳ μ’ ἐθέσπισεν
1599 φονέα γενέσθαι πατρός · ὦ τάλας ἐγώ .
1600 ἐπεὶ δ’ ἐγενόμην , αὖθις ὁ σπείρας πατὴρ
1601 κτείνει με νομίσας πολέμιον πεφυκέναι ·
1602 χρῆν γὰρ θανεῖν νιν ἐξ ἐμοῦ · πέμπει δέ με
1603 μαστὸν ποθοῦντα θηρσὶν ἄθλιον βοράν ·
1604 οὗ σῳζόμεσθα — Ταρτάρου γὰρ ὤφελεν
1605 ἐλθεῖν Κιθαιρὼν εἰς ἄβυσσα χάσματα ,
1606 ὅς μ’ οὐ διώλεσ’ , ἀλλὰ [ ... ]
[ ... ] δουλεῦσαί τέ μοι
1607 δαίμων ἔδωκε Πόλυβον ἀμφὶ δεσπότην .
1608 κτανὼν δ’ ἐμαυτοῦ πατέρ’ ὁ δυσδαίμων ἐγὼ
1609 ἐς μητρὸς ἦλθον τῆς ταλαιπώρου λέχος ,
1610 παῖδάς τ’ ἀδελφοὺς ἔτεκον , οὓς ἀπώλεσα ,
1611 ἀρὰς παραλαβὼν Λαΐου καὶ παισὶ δούς .
1612 οὐ γὰρ τοσοῦτον ἀσύνετος πέφυκ’ ἐγὼ
1613 ὥστ’ εἰς ἔμ’ ὄμματ’ ἔς τ’ ἐμῶν παίδων βίον
1614 ἄνευ θεῶν του ταῦτ’ ἐμηχανησάμην .
1615 εἶἑν · τί δράσω δῆθ’ ὁ δυσδαίμων ἐγώ ;
1616 τίς ἡγεμών μοι ποδὸς ὁμαρτήσει τυφλοῦ ;
1617 ἥδ’ ἡ θανοῦσα ; ζῶσά γ’ ἂν σάφ’ οἶδ’ ὅτι .
1618 ἀλλ’ εὔτεκνος ξυνωρίς ; ἀλλ’ οὐκ ἔστι μοι .
1619 ἀλλ’ ἔτι νεάζων αὐτὸς εὕροιμ’ ἂν βίον ;
1620 πόθεν ; τί μ’ ἄρδην ὧδ’ ἀποκτείνεις , Κρέον ;
1621 ἀποκτενεῖς γάρ , εἴ με γῆς ἔξω βαλεῖς .
1622 οὐ μὴν ἑλίξας γ’ ἀμφὶ σὸν χεῖρας γόνυ
1623 κακὸς φανοῦμαι · τὸ γὰρ ἐμόν ποτ’ εὐγενὲς
1624 οὐκ ἂν προδοίην , οὐδέ περ πράσσων κακῶς .