Ὀδυσσεύς
587 πῶς οὖν ἐν ὄρφνῃ πολεμίων ἀνὰ στρατὸν
588 ζητῶν δυνήσῃ τούσδ’ ἀκινδύνως κτανεῖν ;
Διομήδης
589 αἰσχρόν γε μέντοι ναῦς ἐπ’ Ἀργείων μολεῖν
590 δράσαντε μηδὲν πολεμίους νεώτερον .
Ὀδυσσεύς
591 πῶς δ’ οὐ δέδρακας ; οὐ κτανόντε ναυστάθμων
592 κατάσκοπον Δόλωνα σῴζομεν τάδε
593 σκυλεύματ’ ; πᾶν στρατόπεδον πέρσειν δοκεῖς ;
Διομήδης
594 πείθεις , πάλιν στείχωμεν · εὖ δ’ εἴη τυχεῖν .
Ἀθήνα
595 ποῖ δὴ λιπόντες Τρωικῶν ἐκ τάξεων
596 χωρεῖτε , λύπῃ καρδίαν δεδηγμένοι ,
597 εἰ μὴ κτανεῖν σφῷν Ἕκτορ’ Πάριν θεὸς
598 δίδωσιν ; ἄνδρα δ’ οὐ πέπυσθε σύμμαχον
599 Τροίᾳ μολόντα Ῥῆσον οὐ φαύλῳ τρόπῳ .
600 ὃς εἰ διοίσει νύκτα τήνδ’ ἐς αὔριον ,
601 οὔτε σφ’ Ἀχιλλεὺς οὔτ’ ἂν Αἴαντος δόρυ
602 μὴ πάντα πέρσαι ναύσταθμ’ Ἀργείων σχέθοι ,
603 τείχη κατασκάψαντα καὶ πυλῶν ἔσω
604 λόγχῃ πλατεῖαν ἐσδρομὴν ποιούμενον .
605 τοῦτον κατακτὰς πάντ’ ἔχεις . τὰς δ’ Ἕκτορος
606 εὐνὰς ἔασον καὶ καρατόμους σφαγάς ·
607 ἔσται γὰρ αὐτῷ θάνατος ἐξ ἄλλης χερός .