Ὀρέστης
77 ὦ Φοῖβε , ποῖ μ’ αὖ τήνδ’ ἐς ἄρκυν ἤγαγες
78 χρήσας , ἐπειδὴ πατρὸς αἷμ’ ἐτεισάμην ,
79 μητέρα κατακτάς , διαδοχαῖς δ’ Ἐρινύων
80 ἠλαυνόμεσθα φυγάδες ἔξεδροι χθονὸς
81 δρόμους τε πολλοὺς ἐξέπλησα καμπίμους ,
82 ἐλθὼν δέ σ’ ἠρώτησα πῶς τροχηλάτου
83 μανίας ἂν ἔλθοιμ’ ἐς τέλος πόνων τ’ ἐμῶν ,
84 οὓς ἐξεμόχθουν περιπολῶν καθ’ Ἑλλάδα —
85 σὺ δ’ εἶπας ἐλθεῖν Ταυρικῆς μ’ ὅρους χθονός ,
86 ἔνθ’ Ἄρτεμίς σοι σύγγονος βωμοὺς ἔχοι ,
87 λαβεῖν τ’ ἄγαλμα θεᾶς , ὅ φασιν ἐνθάδε
88 ἐς τούσδε ναοὺς οὐρανοῦ πεσεῖν ἄπο ·
89 λαβόντα δ’ ἢ τέχναισιν ἢ τύχῃ τινί ,
90 κίνδυνον ἐκπλήσαντ’ , Ἀθηναίων χθονὶ
91 δοῦναι — τὸ δ’ ἐνθένδ’ οὐδὲν ἐρρήθη πέρα —
92 καὶ ταῦτα δράσαντ’ ἀμπνοὰς ἕξειν πόνων .
93 ἥκω δὲ πεισθεὶς σοῖς λόγοισιν ἐνθάδε
94 ἄγνωστον ἐς γῆν , ἄξενον . σὲ δ’ ἱστορῶ ,
95 Πυλάδη — σὺ γάρ μοι τοῦδε συλλήπτωρ πόνου —
96 τί δρῶμεν ; ἀμφίβληστρα γὰρ τοίχων ὁρᾷς
97 ὑψηλά · πότερα δωμάτων προσαμβάσεις
98 ἐκβησόμεσθα ; πῶς ἂν οὖν λάθοιμεν ἄν ;
99 ἢ χαλκότευκτα κλῇθρα λύσαντες μοχλοῖς —
100 ὧν οὐδὲν ἴσμεν ; ἢν δ’ ἀνοίγοντες πύλας
101 ληφθῶμεν ἐσβάσεις τε μηχανώμενοι ,
102 θανούμεθ’ . ἀλλὰ πρὶν θανεῖν , νεὼς ἔπι
103 φεύγωμεν , ᾗπερ δεῦρ’ ἐναυστολήσαμεν .