Ὀρέστης
504 τὸ σῶμα θύσεις τοὐμόν , οὐχὶ τοὔνομα .
Ἰφιγένεια
505 οὐδ’ ἂν πόλιν φράσειας ἥτις ἐστί σοι ;
Ὀρέστης
506 ζητεῖς γὰρ οὐδὲν κέρδος , ὡς θανουμένῳ .
Ἰφιγένεια
507 χάριν δὲ δοῦναι τήνδε κωλύει τί σε ;
Ὀρέστης
508 τὸ κλεινὸν Ἄργος πατρίδ’ ἐμὴν ἐπεύχομαι .
Ἰφιγένεια
509 πρὸς θεῶν , ἀληθῶς , ὦ ξέν’ , εἶ κεῖθεν γεγώς ;
Ὀρέστης
510 ἐκ τῶν Μυκηνῶν { γ’ } , αἵ ποτ’ ἦσαν ὄλβιαι .
Ἰφιγένεια
511 φυγὰς { δ’ } ἀπῆρας πατρίδος , ἢ ποίᾳ τύχῃ ;
Ὀρέστης
512 φεύγω τρόπον γε δή τιν’ οὐχ ἑκὼν ἑκών .
Ἰφιγένεια
513 ἆρ’ ἄν τί μοι φράσειας ὧν ἐγὼ θέλω ;
Ὀρέστης
514 ὡς ἐν παρέργῳ τῆς ἐμῆς δυσπραξίας .
Ἰφιγένεια
515 καὶ μὴν ποθεινός γ’ ἦλθες ἐξ Ἄργους μολών .
Ὀρέστης
516 οὔκουν ἐμαυτῷ γ’ · εἰ δὲ σοί , σὺ τοῦτ’ ἔρα .
Ἰφιγένεια
517 Τροίαν ἴσως οἶσθ’ , ἧς ἁπανταχοῦ λόγος .
Ὀρέστης
518 ὡς μήποτ’ ὤφελόν γε μηδ’ ἰδὼν ὄναρ .
Ἰφιγένεια
519 φασίν νιν οὐκέτ’ οὖσαν οἴχεσθαι δορί .
Ὀρέστης
520 ἔστιν γὰρ οὕτως οὐδ’ ἄκραντ’ ἠκούσατε .
Ἰφιγένεια
521 Ἑλένη δ’ ἀφῖκται δῶμα Μενέλεω πάλιν ;
Ὀρέστης
522 ἥκει , κακῶς γ’ ἐλθοῦσα τῶν ἐμῶν τινι .
Ἰφιγένεια
523 καὶ ποῦ ’στι ; κἀμοὶ γάρ τι προυφείλει κακόν .