Ὀρέστης
524 Σπάρτῃ ξυνοικεῖ τῷ πάρος ξυνευνέτῃ .
Ἰφιγένεια
525 μῖσος εἰς Ἕλληνας , οὐκ ἐμοὶ μόνῃ .
Ὀρέστης
526 ἀπέλαυσα κἀγὼ δή τι τῶν κείνης γάμων .
Ἰφιγένεια
527 νόστος δ’ Ἀχαιῶν ἐγένεθ’ , ὡς κηρύσσεται ;
Ὀρέστης
528 ὡς πάνθ’ ἅπαξ με συλλαβοῦσ’ ἀνιστορεῖς .
Ἰφιγένεια
529 πρὶν γὰρ θανεῖν σε , τοῦδ’ ἐπαυρέσθαι θέλω .
Ὀρέστης
530 ἔλεγχ’ , ἐπειδὴ τοῦδ’ ἐρᾷς · λέξω δ’ ἐγώ .
Ἰφιγένεια
531 Κάλχας τις ἦλθε μάντις ἐκ Τροίας πάλιν ;
Ὀρέστης
532 ὄλωλεν , ὡς ἦν ἐν Μυκηναίοις λόγος .
Ἰφιγένεια
533 πότνι’ , ὡς εὖ . τί γὰρ Λαέρτου γόνος ;
Ὀρέστης
534 οὔπω νενόστηκ’ οἶκον , ἔστι δ’ , ὡς λόγος .
Ἰφιγένεια
535 ὄλοιτο , νόστου μήποτ’ ἐς πάτραν τυχών .
Ὀρέστης
536 μηδὲν κατεύχου · πάντα τἀκείνου νοσεῖ .
Ἰφιγένεια
537 Θέτιδος δ’ τῆς Νηρῇδος ἔστι παῖς ἔτι ;
Ὀρέστης
538 οὐκ ἔστιν · ἄλλως λέκτρ’ ἔγημ’ ἐν Αὐλίδι .
Ἰφιγένεια
539 δόλια γάρ , ὡς ἴσασιν οἱ πεπονθότες .
Ὀρέστης
540 τίς εἶ ποθ’ ; ὡς εὖ πυνθάνῃ τἀφ’ Ἑλλάδος .
Ἰφιγένεια
541 ἐκεῖθέν εἰμι · παῖς ἔτ’ οὖσ’ ἀπωλόμην .
Ὀρέστης
542 ὀρθῶς ποθεῖς ἄρ’ εἰδέναι τἀκεῖ , γύναι .
Ἰφιγένεια
543 τί δ’ στρατηγός , ὃν λέγουσ’ εὐδαιμονεῖν ;