Ὀρέστης
544 τίς ; οὐ γὰρ ὅν γ’ ἐγᾦδα τῶν εὐδαιμόνων .
Ἰφιγένεια
545 Ἀτρέως ἐλέγετο δή τις Ἀγαμέμνων ἄναξ .
Ὀρέστης
546 οὐκ οἶδ’ · ἄπελθε τοῦ λόγου τούτου , γύναι .
Ἰφιγένεια
547 μὴ πρὸς θεῶν , ἀλλ’ εἴφ’ , ἵν’ εὐφρανθῶ , ξένε .
Ὀρέστης
548 τέθνηχ’ τλήμων , πρὸς δ’ ἀπώλεσέν τινα .
Ἰφιγένεια
549 τέθνηκε ; ποίᾳ συμφορᾷ ; τάλαιν’ ἐγώ .
Ὀρέστης
550 τί δ’ ἐστέναξας τοῦτο ; μῶν προσῆκέ σοι ;
Ἰφιγένεια
551 τὸν ὄλβον αὐτοῦ τὸν πάροιθ’ ἀναστένω .
Ὀρέστης
552 δεινῶς γὰρ ἐκ γυναικὸς οἴχεται σφαγείς .
Ἰφιγένεια
553 πανδάκρυτος κτανοῦσα [ ... ] χὡ κτανών .
Ὀρέστης
554 παῦσαί νυν ἤδη μηδ’ ἐρωτήσῃς πέρα .
Ἰφιγένεια
555 τοσόνδε γ’ , εἰ ζῇ τοῦ ταλαιπώρου δάμαρ .
Ὀρέστης
556 οὐκ ἔστι · παῖς νιν ὃν ἔτεχ’ , οὗτος ὤλεσεν .
Ἰφιγένεια
557 συνταραχθεὶς οἶκος . ὡς τί δὴ θέλων ;
Ὀρέστης
558 πατρὸς θανόντος τήνδε τιμωρούμενος .
Ἰφιγένεια
559 φεῦ ·
ὡς εὖ κακὸν δίκαιον εἰσεπράξατο .
Ὀρέστης
560 ἀλλ’ οὐ τὰ πρὸς θεῶν εὐτυχεῖ δίκαιος ὤν .
Ἰφιγένεια
561 λείπει δ’ ἐν οἴκοις ἄλλον Ἀγαμέμνων γόνον ;
Ὀρέστης
562 λέλοιπεν Ἠλέκτραν γε παρθένον μίαν .
Ἰφιγένεια
563 τί δέ ; σφαγείσης θυγατρὸς ἔστι τις λόγος ;