Ὀρέστης
564 οὐδείς γε , πλὴν θανοῦσαν οὐχ ὁρᾶν φάος .
Ἰφιγένεια
565 τάλαιν’ ἐκείνη χὡ κτανὼν αὐτὴν πατήρ .
Ὀρέστης
566 κακῆς γυναικὸς χάριν ἄχαριν ἀπώλετο .
Ἰφιγένεια
567 τοῦ θανόντος δ’ ἔστι παῖς Ἄργει πατρός ;
Ὀρέστης
568 ἔστ’ , ἄθλιός γε , κοὐδαμοῦ καὶ πανταχοῦ .
Ἰφιγένεια
569 ψευδεῖς ὄνειροι , χαίρετ’ · οὐδὲν ἦτ’ ἄρα .
Ὀρέστης
570 οὐδ’ οἱ σοφοί γε δαίμονες κεκλημένοι
571 πτηνῶν ὀνείρων εἰσὶν ἀψευδέστεροι .
572 πολὺς ταραγμὸς ἔν τε τοῖς θείοις ἔνι
573 κἀν τοῖς βροτείοις · ἓν δὲ λυπεῖται μόνον ,
574 ὃς οὐκ ἄφρων ὢν μάντεων πεισθεὶς λόγοις
575 ὄλωλεν ὡς ὄλωλε τοῖσιν εἰδόσιν .
Χορός
576 φεῦ φεῦ · τί δ’ ἡμεῖς οἵ τ’ ἐμοὶ γεννήτορες ;
577 ἆρ’ εἰσίν ; ἆρ’ οὐκ εἰσί ; τίς φράσειεν ἄν ;