12.12 τὸ γὰρ ἅγιον πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἃ δεῖ εἰπεῖν .
12.13 Εἶπεν δέ τις ʹἐκ τοῦ ὄχλου αὐτῷʹ · Διδάσκαλε , εἰπὲ τῷ ἀδελφῷ μου μερίσασθαι μετ’ ἐμοῦ τὴν κληρονομίαν .
12.14 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ · Ἄνθρωπε , τίς με κατέστησεν κριτὴν ἢ μεριστὴν ἐφ’ ὑμᾶς ;
12.15 εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς · Ὁρᾶτε καὶ φυλάσσεσθε ἀπὸ πάσης πλεονεξίας , ὅτι οὐκ ἐν τῷ περισσεύειν τινὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ ἐστιν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ .
12.16 εἶπεν δὲ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς λέγων · Ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα .
12.17 καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων · Τί ποιήσω , ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου ;
12.18 καὶ εἶπεν · Τοῦτο ποιήσω · καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω , καὶ συνάξω ἐκεῖ πάντα ʹτὸν σῖτονʹ καὶ τὰ ἀγαθά μου ,
12.19 καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου · Ψυχή , ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά · ἀναπαύου , φάγε , πίε , εὐφραίνου .
12.20 εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ θεός · Ἄφρων , ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ · ἃ δὲ ἡτοίμασας , τίνι ἔσται ;
12.21 οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ καὶ μὴ εἰς θεὸν πλουτῶν .
12.22 Εἶπεν δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ · Διὰ τοῦτο ʹλέγω ὑμῖνʹ , μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ τί φάγητε , μηδὲ τῷ σώματι τί ἐνδύσησθε .
12.23 ἡ γὰρ ψυχὴ πλεῖόν ἐστιν τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος .