13.1 Παρῆσαν δέ τινες ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ ἀπαγγέλλοντες αὐτῷ περὶ τῶν Γαλιλαίων ὧν τὸ αἷμα Πιλᾶτος ἔμιξεν μετὰ τῶν θυσιῶν αὐτῶν .
13.2 καὶ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς · Δοκεῖτε ὅτι οἱ Γαλιλαῖοι οὗτοι ἁμαρτωλοὶ παρὰ πάντας τοὺς Γαλιλαίους ἐγένοντο , ὅτι ταῦτα πεπόνθασιν ;
13.3 οὐχί , λέγω ὑμῖν , ἀλλ’ ἐὰν μὴ μετανοῆτε πάντες ὁμοίως ἀπολεῖσθε .
13.4 ἐκεῖνοι οἱ δεκαοκτὼ ἐφ’ οὓς ἔπεσεν πύργος ἐν τῷ Σιλωὰμ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτούς , δοκεῖτε ὅτι αὐτοὶ ὀφειλέται ἐγένοντο παρὰ πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς κατοικοῦντας Ἰερουσαλήμ ;
13.5 οὐχί , λέγω ὑμῖν , ἀλλ’ ἐὰν μὴ μετανοῆτε πάντες ὡσαύτως ἀπολεῖσθε .
13.6 Ἔλεγεν δὲ ταύτην τὴν παραβολήν . Συκῆν εἶχέν τις ʹπεφυτευμένην ἐν τῷ ἀμπελῶνι αὐτοῦʹ , καὶ ἦλθεν ζητῶν καρπὸν ἐν αὐτῇ καὶ οὐχ εὗρεν .
13.7 εἶπεν δὲ πρὸς τὸν ἀμπελουργόν · Ἰδοὺ τρία ἔτη ʹἀφ’ οὗʹ ἔρχομαι ζητῶν καρπὸν ἐν τῇ συκῇ ταύτῃ καὶ οὐχ εὑρίσκω · ἔκκοψον αὐτήν · ἱνατί καὶ τὴν γῆν καταργεῖ ;
13.8 δὲ ἀποκριθεὶς λέγει αὐτῷ · Κύριε , ἄφες αὐτὴν καὶ τοῦτο τὸ ἔτος , ἕως ὅτου σκάψω περὶ αὐτὴν καὶ βάλω κόπρια ·
13.9 κἂν μὲν ποιήσῃ καρπὸν ʹεἰς τὸ μέλλον εἰ δὲ μήγε , ʹ ἐκκόψεις αὐτήν .
13.10 Ἦν δὲ διδάσκων ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασιν .
13.11 καὶ ἰδοὺ γυνὴ πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δεκαοκτώ , καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακύψαι εἰς τὸ παντελές .
13.12 ἰδὼν δὲ αὐτὴν Ἰησοῦς προσεφώνησεν καὶ εἶπεν αὐτῇ · Γύναι , ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου ,