19.14 οἱ δὲ πολῖται αὐτοῦ ἐμίσουν αὐτόν , καὶ ἀπέστειλαν πρεσβείαν ὀπίσω αὐτοῦ λέγοντες · Οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ’ ἡμᾶς .
19.15 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα τὴν βασιλείαν καὶ εἶπεν φωνηθῆναι αὐτῷ τοὺς δούλους τούτους οἷς δεδώκει τὸ ἀργύριον , ἵνα γνοῖ τί διεπραγματεύσαντο .
19.16 παρεγένετο δὲ πρῶτος λέγων · Κύριε , μνᾶ σου ʹδέκα προσηργάσατοʹ μνᾶς .
19.17 καὶ εἶπεν αὐτῷ · Εὖγε , ἀγαθὲ δοῦλε , ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστὸς ἐγένου , ἴσθι ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων .
19.18 καὶ ἦλθεν δεύτερος λέγων · ʹἩ μνᾶ σου , κύριεʹ , ἐποίησεν πέντε μνᾶς .
19.19 εἶπεν δὲ καὶ τούτῳ · Καὶ σὺ ʹἐπάνω γίνουʹ πέντε πόλεων .
19.20 καὶ ἕτερος ἦλθεν λέγων · Κύριε , ἰδοὺ μνᾶ σου ἣν εἶχον ἀποκειμένην ἐν σουδαρίῳ ·
19.21 ἐφοβούμην γάρ σε ὅτι ἄνθρωπος αὐστηρὸς εἶ , αἴρεις οὐκ ἔθηκας καὶ θερίζεις οὐκ ἔσπειρας .
19.22 λέγει αὐτῷ · Ἐκ τοῦ στόματός σου κρίνω σε , πονηρὲ δοῦλε · ᾔδεις ὅτι ἐγὼ ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμι , αἴρων οὐκ ἔθηκα καὶ θερίζων οὐκ ἔσπειρα ;
19.23 καὶ διὰ τί οὐκ ἔδωκάς ʹμου τὸ ἀργύριονʹ ἐπὶ τράπεζαν ; κἀγὼ ἐλθὼν σὺν τόκῳ ἂν ʹαὐτὸ ἔπραξαʹ .
19.24 καὶ τοῖς παρεστῶσιν εἶπεν · Ἄρατε ἀπ’ αὐτοῦ τὴν μνᾶν καὶ δότε τῷ τὰς δέκα μνᾶς ἔχοντι
19.25 καὶ εἶπαν αὐτῷ · Κύριε , ἔχει δέκα μνᾶς
19.26 λέγω ὑμῖν ὅτι παντὶ τῷ ἔχοντι δοθήσεται , ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος καὶ ἔχει ἀρθήσεται .