20.14 ἰδόντες δὲ αὐτὸν οἱ γεωργοὶ διελογίζοντο πρὸς ἀλλήλους λέγοντες · Οὗτός ἐστιν κληρονόμος · ἀποκτείνωμεν αὐτόν , ἵνα ἡμῶν γένηται κληρονομία ·
20.15 καὶ ἐκβαλόντες αὐτὸν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος ἀπέκτειναν . τί οὖν ποιήσει αὐτοῖς κύριος τοῦ ἀμπελῶνος ;
20.16 ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργοὺς τούτους , καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις . ἀκούσαντες δὲ εἶπαν · Μὴ γένοιτο .
20.17 δὲ ἐμβλέψας αὐτοῖς εἶπεν · Τί οὖν ἐστιν τὸ γεγραμμένον τοῦτο · Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες , οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας ;
20.18 πᾶς πεσὼν ἐπ’ ἐκεῖνον τὸν λίθον συνθλασθήσεται · ἐφ’ ὃν δ’ ἂν πέσῃ , λικμήσει αὐτόν .
20.19 καὶ ἐζήτησαν οἱ ʹγραμματεῖς καὶ οἱ ἀρχιερεῖσʹ ἐπιβαλεῖν ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ , καὶ ἐφοβήθησαν ʹτὸν λαόνʹ , ἔγνωσαν γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς ʹεἶπεν τὴν παραβολὴν ταύτηνʹ .
20.20 Καὶ παρατηρήσαντες ἀπέστειλαν ἐγκαθέτους ὑποκρινομένους ἑαυτοὺς δικαίους εἶναι , ἵνα ἐπιλάβωνται αὐτοῦ λόγου , ὥστε παραδοῦναι αὐτὸν τῇ ἀρχῇ καὶ τῇ ἐξουσίᾳ τοῦ ἡγεμόνος .
20.21 καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν λέγοντες · Διδάσκαλε , οἴδαμεν ὅτι ὀρθῶς λέγεις καὶ διδάσκεις καὶ οὐ λαμβάνεις πρόσωπον , ἀλλ’ ἐπ’ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ θεοῦ διδάσκεις ·
20.22 ἔξεστιν ἡμᾶς Καίσαρι φόρον δοῦναι οὔ ;
20.23 κατανοήσας δὲ αὐτῶν τὴν πανουργίαν εἶπεν πρὸς αὐτούς ·
20.24 Δείξατέ μοι δηνάριον · τίνος ἔχει εἰκόνα καὶ ἐπιγραφήν ; ἀποκριθέντες δὲ εἶπαν · Καίσαρος .
20.25 δὲ εἶπεν ʹπρὸς αὐτούς · Τοίνυν ἀπόδοτεʹ τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ .