10 καὶ οὕτως ἤδη συνειθισμένον ἦν , ὥστε πολλάκις γυνὴ ἀπῄει κάτω καθευδήσουσα ὡς τὸ παιδίον , ἵνα τὸν τιτθὸν αὐτῷ διδῷ καὶ μὴ βοᾷ . καὶ ταῦτα πολὺν χρόνον οὕτως ἐγίγνετο , καὶ ἐγὼ οὐδέποτε ὑπώπτευσα , ἀλλ’ οὕτως ἠλιθίως διεκείμην , ὥστε ᾤμην τὴν ἐμαυτοῦ γυναῖκα πασῶν σωφρονεστάτην εἶναι τῶν ἐν τῇ πόλει .
11 προϊόντος δὲ τοῦ χρόνου , ἄνδρες , ἧκον μὲν ἀπροσδοκήτως ἐξ ἀγροῦ , μετὰ δὲ τὸ δεῖπνον τὸ παιδίον ἐβόα καὶ ἐδυσκόλαινεν ὑπὸ τῆς θεραπαίνης ἐπίτηδες λυπούμενον , ἵνα ταῦτα ποιῇ · γὰρ ἄνθρωπος ἔνδον ἦν ·
12 ὕστερον γὰρ ἅπαντα ἐπυθόμην . καὶ ἐγὼ τὴν γυναῖκα ἀπιέναι ἐκέλευον καὶ δοῦναι τῷ παιδίῳ τὸν τιτθόν , ἵνα παύσηται κλᾶον . δὲ τὸ μὲν πρῶτον οὐκ ἤθελεν , ὡς ἂν ἀσμένη με ἑωρακυῖα ἥκοντα διὰ χρόνου · ἐπειδὴ δὲ ἐγὼ ὠργιζόμην καὶ ἐκέλευον αὐτὴν ἀπιέναι , " ἵνα σύ γε " ἔφη " πειρᾷς ἐνταῦθα τὴν παιδίσκην · καὶ πρότερον δὲ μεθύων εἷλκες αὐτήν . " κἀγὼ μὲν ἐγέλων ,
13 ἐκείνη δὲ ἀναστᾶσα καὶ ἀπιοῦσα προστίθησι τὴν θύραν , προσποιουμένη παίζειν , καὶ τὴν κλεῖν ἐφέλκεται . κἀγὼ τούτων οὐδὲν ἐνθυμούμενος οὐδ’ ὑπονοῶν ἐκάθευδον ἄσμενος , ἥκων ἐξ ἀγροῦ .