17 ταῦτα εἰποῦσα , ἄνδρες , ἐκείνη μὲν ἀπηλλάγη , ἐγὼ δ’ εὐθέως ἐταραττόμην , καὶ πάντα μου εἰς τὴν γνώμην εἰσῄει , καὶ μεστὸς ὑποψίας , ἐνθυμούμενος μὲν ὡς ἀπεκλῄσθην ἐν τῷ δωματίῳ , ἀναμιμνῃσκόμενος δὲ ὅτι ἐν ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ ἐψόφει μέταυλος θύρα καὶ αὔλειος , οὐδέποτε ἐγένετο , ἔδοξέ τέ μοι γυνὴ ἐψιμυθιῶσθαι . ταῦτά μου πάντα εἰς τὴν γνώμην εἰσῄει , καὶ μεστὸς ὑποψίας .
18 ἐλθὼν δὲ οἴκαδε ἐκέλευον ἀκολουθεῖν μοι τὴν θεράπαιναν εἰς τὴν ἀγοράν , ἀγαγὼν δ’ αὐτὴν ὡς τῶν ἐπιτηδείων τινὰ ἔλεγον ὅτι ἐγὼ πάντα εἴην πεπυσμένος τὰ γιγνόμενα ἐν τῇ οἰκίᾳ · " σοὶ οὖν " ἔφην " ἔξεστι δυοῖν ὁπότερον βούλει ἑλέσθαι , μαστιγωθεῖσαν εἰς μύλωνα ἐμπεσεῖν καὶ μηδέποτε παύσασθαι κακοῖς τοιούτοις συνεχομένην , κατειποῦσαν ἅπαντα τἀληθῆ μηδὲν παθεῖν κακόν , ἀλλὰ συγγνώμης παρ’ ἐμοῦ τυχεῖν τῶν ἡμαρτημένων . ψεύσῃ δὲ μηδέν , ἀλλὰ πάντα τἀληθῆ λέγε . "
19 κἀκείνη τὸ μὲν πρῶτον ἔξαρνος ἦν , καὶ ποιεῖν ἐκέλευεν τι βούλομαι · οὐδὲν γὰρ εἰδέναι · ἐπειδὴ δὲ ἐγὼ ἐμνήσθην Ἐρατοσθένους πρὸς αὐτήν , καὶ εἶπον ὅτι οὗτος φοιτῶν εἴη πρὸς τὴν γυναῖκα , ἐξεπλάγη ἡγησαμένη με πάντα ἀκριβῶς ἐγνωκέναι . καὶ τότε ἤδη πρὸς τὰ γόνατά μου πεσοῦσα ,