15.1 Περὶ δὲ τὰ ἤθη τέτταρά ἐστιν ὧν δεῖ στοχάζεσθαι , ἓν μὲν καὶ πρῶτον , ὅπως χρηστὰ .
15.2 Ἕξει δὲ ἦθος μέν , ἐὰν ὥσπερ ἐλέχθη ποιῇ φανερὰν λόγος πρᾶξις προαίρεσίν . τινα , φαῦλον μὲν ἐὰν φαύλην , χρηστὸν δ ̓ ἐὰν χρηστήν .
15.3 Ἔστι δὲ ἐν ἑκάστῳ γένει· καὶ γὰρ γυνή ἐστι χρηστὴ καὶ δοῦλος· καίτοι γε ἴσως τούτων τὸ μὲν χεῖρον , τὸ δὲ ὅλως φαῦλόν ἐστιν .
15.4 Δεύτερον δὲ τὰ ἁρμόττοντα· ἔστι γὰρ ἀνδρεῖον μὲν τὸ ἦθος , ἀλλ ̓ οὐχ ἁρμόττον γυναικὶ τὸ ἀνδρείαν δεινὴν εἶναι .
15.5 Τρίτον δὲ τὸ ὅμοιον· τοῦτο γὰρ ἕτερον τοῦ χρηστὸν τὸ ἦθος καὶ ἁρμόττον ποιῆσαι , ὥσπερ εἴρηται .
15.6 Τέταρτον δὲ τὸ ὁμαλόν· κἂν γὰρ ἀνώμαλός τις τὴν μίμησιν παρέχων καὶ τοιοῦτον ἦθος ὑποτιθείς , ὅμως ὁμαλῶς ἀνώμαλον δεῖ εἶναι .
15.7 Ἔστι δὲ παράδειγμα πονηρίας μὲν ἤθους μὴ ἀναγκαῖον οἷον Μενέλαος ἐν τῷ Ὀρέστῃ ,
15.8 τοῦ δὲ ἀπρεποῦς καὶ μὴ ἁρμόττοντος τε θρῆνος Ὀδυσσέως ἐν τῇ Σκύλλῃ καὶ τῆς Μελανίππης ῥῆσις ,
15.9 τοῦ δὲ ἀνωμάλου ἐν Αὐλίδι Ἰφιγένεια· οὐδὲν γὰρ ἔοικεν ἱκετεύουσα τῇ ὑστέρᾳ .