1.1.17 τί οὖν ; δεῖ τὰ ἐφʹ ἡμῖν βέλτιστα κατασκευάζειν , τοῖς δʹ ἄλλοις χρῆσθαι ὡς πέφυκεν . πῶς οὖν πέφυκεν ; ὡς ἂν ὁ θεὸς θέλῃ .
1.1.18 ἐμὲ οὖν νῦν τραχηλοκοπεῖσθαι μόνον ; τί οὖν ; ἤθελες πάντας τραχηλοκοπηθῆναι , ἵνα σὺ παραμυθίαν ἔχῃς ; οὐ θέλεις οὕτως ἐκτεῖναι τὸν τράχηλον ,
1.1.19 ὡς Λατερανός τις ἐν τῇ Ῥώμῃ κελευσθεὶς ὑπὸ τοῦ Νέρωνος ἀποκεφαλισθῆναι ; ἐκτείνας γὰρ τὸν τράχηλον καὶ πληγεὶς καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν πληγὴν ἀσθενῆ γενομένην ἐπʹ ὀλίγον συνελκυσθεὶς πάλιν ἐξέτεινεν .
1.1.20 ἀλλὰ καὶ ἔτι πρότερον προσελθόντι τις Ἐπαφροδίτῳ τῷ † κυρίῳ τοῦ Νέρωνος καὶ ἀνακρίνοντι αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ συγκρουσθῆναι ἄν τί θέλω , φησίν , ἐρῶ σου τῷ κυρίῳ .
1.1.21 τί οὖν δεῖ πρόχειρον ἔχειν ἐν τοῖς τοιούτοις ; τί γὰρ ἄλλο ἢ τί ἐμὸν καὶ τί οὐκ ἐμὸν καὶ τί μοι ἔξεστιν καὶ τί μοι οὐκ ἔξεστιν ;
1.1.22 ἀποθανεῖν με δεῖ · μή τι οὖν καὶ στένοντα ; δεθῆναι · μή τι καὶ θρηνοῦντα ; φυγαδευθῆναι · μή τις οὖν κωλύει γελῶντα καὶ εὐθυμοῦντα καὶ εὐροοῦντα ;
1.1.23 εἰπὲ τὰ ἀπόρρητα . οὐ λέγω · τοῦτο γὰρ ἐπʹ ἐμοί ἐστιν . ἀλλὰ δήσω σε . ἄνθρωπε . τί λέγεις ; ἐμέ ; τὸ σκέλος μου δήσεις , τὴν προαίρεσιν δὲ οὐδʹ ὁ Ζεὺς νι
1.1.24 κῆσαι δύναται . εἰς φυλακήν σε βαλῶ . τὸ σωμάτιον . ἀποκεφαλίσω σε . πότε οὖν σοὶ εἶπον , ὅτι μόνου ἐμοῦ ὁ τράχηλος ἀναπότμητός ἐστιν ;