1.4.15 εἰ γὰρ συμφώνως , τοῦτό μοι δείκνυε καὶ ἐρῶ σοι ὅτι προκόπτεις · εἰ δʹ ἀσυμφώνως , ἄπελθε καὶ μὴ μόνον ἐξηγοῦ τὰ βιβλία , ἀλλὰ καὶ γράφε αὐτὸς τοιαῦτα .
1.4.16 καὶ τί σοι ὄφελος ; οὐκ οἶδας ὅτι ὅλον τὸ βιβλίον πέντε δηναρίων ἐστίν ; ὁ οὖν ἐξηγούμενος αὐτὸ δοκεῖ ὅτι πλείονος ἄξιός ἐστιν ἢ πέντε δηναρίων ;
1.4.17 μηδέποτε οὖν ἀλλαχοῦ τὸ ἔργον ζητεῖτε , ἀλλαχοῦ τὴν προκοπήν .
1.4.18 ποῦ οὖν προκοπή ; εἴ τις ὑμῶν ἀποστὰς τῶν ἐκτὸς ἐπὶ τὴν προαίρεσιν ἐπέστραπται τὴν αὑτοῦ , ταύτην ἐξεργάζεσθαι καὶ ἐκπονεῖν , ὥστε σύμφωνον ἀποτελέσαι τῇ φύσει , ὑψηλὴν ἐλευθέραν ἀκώλυτον ἀνεμπόδιστον πιστὴν αἰδήμονα ·
1.4.19 μεμάθηκέν τε , ὅτι ὁ τὰ μὴ ἐφʹ αὑτῷ ποθῶν ἢ φεύγων οὔτε πιστὸς εἶναι δύναται οὔτʹ ἐλεύθερος , ἀλλʹ ἀνάγκη μεταπίπτειν καὶ μεταρριπίζεσθαι ἅμα ἐκείνοις καὶ αὐτόν , ἀνάγκη δὲ καὶ ὑποτεταχέναι ἄλλοις ἑαυτόν , τοῖς ἐκεῖνα περιποιεῖν ἢ κωλύειν δυναμένοις ·
1.4.20 καὶ λοιπὸν ἕωθεν ἀνιστάμενος ταῦτα τηρεῖ καὶ φυλάσσει , λούεται ὡς πιστός , ὡς αἰδήμων ἐσθίει , ὡσαύτως ἐπὶ τῆς ἀεὶ παραπιπτούσης ὕλης τὰ προηγούμενα ἐκπονῶν , ὡς ὁ δρομεὺς δρομικῶς καὶ ὁ φώνασκος φωνασκικῶς ·
1.4.21 οὗτός ἐστιν ὁ προκόπτων ταῖς ἀληθείαις καὶ ὁ μὴ εἰκῇ ἀποδεδημηκὼς οὗτός ἐστιν .
1.4.22 εἰ δʹ ἐπὶ τὴν ἐν τοῖς βιβλίοις ἕξιν τέταται καὶ ταύτην ἐκπονεῖ καὶ ἐπὶ τοῦτο ἐκδεδήμηκε , λέγω αὐτῷ αὐτόθεν πορεύεσθαι εἰς οἶκον καὶ μὴ ἀμελεῖν τῶν ἐκεῖ ·