1.4.31 ὅτι τὰς ἡμέρους τροφὰς ἡμῖν ἔδωκεν , τῷ δὲ τὴν ἀλήθειαν εὑρόντι καὶ φωτίσαντι καὶ εἰς πάντας ἀνθρώπους ἐξενεγκόντι , οὐ τὴν περὶ τὸ ζῆν , ἀλλὰ τὴν πρὸς τὸ εὖ ζῆν , τίς ὑμῶν ἐπὶ τούτῳ βωμὸν ἱδρύσατο ἢ ναὸν ἢ ἄγαλμα ἀνέθηκεν ἢ τὸν θεὸν ἐπὶ τούτῳ προσκυνεῖ ;
1.4.32 ἀλλʹ ὅτι μὲν ἄμπελον ἔδωκαν ἢ πυρούς , ἐπιθύομεν τούτου ἕνεκα , ὅτι δὲ τοιοῦτον ἐξήνεγκαν καρπὸν ἐν ἀνθρωπίνῃ διανοίᾳ , διʹ οὗ τὴν ἀλήθειαν τὴν περὶ εὐδαιμονίας δείξειν ἡμῖν ἤμελλον , τούτου δʹ ἕνεκα οὐκ εὐχαριστήσωμεν τῷ θεῷ ;
1.5.head πρὸς τοὺς Ἀκαδημαικούς .
1.5.1 ἄν τις , φησίν , ἐνίστηται πρὸς τὰ ἄγαν ἐκφανῆ , πρὸς τοῦτον οὐ ῥᾴδιόν ἐστιν εὑρεῖν λόγον , διʹ οὗ μεταπείσει τις αὐτόν .
1.5.2 τοῦτο δʹ οὔτε παρὰ τὴν ἐκείνου γίνεται δύναμιν οὔτε παρὰ τὴν τοῦ διδάσκοντος ἀσθένειαν , ἀλλʹ ὅταν ἀπαχθεὶς ἀπολιθωθῇ , πῶς ἔτι χρήσηταί τις αὐτῷ διὰ λόγου ;
1.5.3 Ἀπολιθώσεις δʹ εἰσὶ διτταί · ἡ μὲν τοῦ νοητικοῦ ἀπολίθωσις , ἡ δὲ τοῦ ἐντρεπτικοῦ , ὅταν τις παρατεταγμένος ᾖ μὴ ἐπινεύειν τοῖς ἐναργέσι μηδʹ ἀπὸ τῶν μαχομένων ἀφίστασθαι .
1.5.4 οἱ δὲ πολλοὶ τὴν μὲν σωματικὴν ἀπονέκρωσιν φοβούμεθα καὶ πάντʹ ἂν μηχανησαίμεθα ὑπὲρ τοῦ μὴ περιπεσεῖν τοιούτῳ τινί , τῆς ψυχῆς δʹ ἀπονεκρουμένης οὐδὲν ἡμῖν μέλει .
1.5.5 καὶ νὴ Δία ἐπὶ αὐτῆς τῆς ψυχῆς ἂν μὲν ᾖ οὕτως διακείμενος , ὥστε μηδενὶ παρακολουθεῖν μηδὲ συνιέναι μηδέν , καὶ τοῦτον κακῶς ἔχειν οἰόμεθα · ἂν δέ τινος τὸ ἐντρεπτικὸν καὶ αἰδῆμον ἀπονεκρωθῇ , τοῦτο ἔτι καὶ δύναμιν καλοῦμεν . Καταλαμβάνεις ὅτι ἐγρήγορας ;