1.11.10 ἐπειδὴ περὶ τῶν κατὰ φύσιν καὶ τῶν ὀρθῶς ἢ οὐκ ὀρθῶς γινομένων ἀμφισβητοῦμεν , ποῖον θέλεις κριτήριον παραλάβωμεν ;
1.11.11 — οὐκ οἶδʹ , ἔφη . — καὶ μὴν τὸ μὲν τῶν χρωμάτων καὶ ὀσμῶν , ἔτι δὲ χυλῶν κριτήριον ἀγνοεῖν τυχὸν οὐ μεγάλη ζημία , τὸ δὲ τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν κακῶν καὶ τῶν κατὰ φύσιν καὶ παρὰ φύσιν τῷ ἀνθρώπῳ δοκεῖ σοι μικρὰ ζημία εἶναι τῷ ἀγνοοῦντι ;
1.11.12 — ἡ μεγίστη μὲν οὖν . — φέρε , εἰπέ μοι , πάντα ἃ δοκεῖ τισιν εἶναι καλὰ καὶ προσήκοντα , ὀρθῶς δοκεῖ ; καὶ νῦν Ἰουδαίοις καὶ Σύροις καὶ Αἰγυπτίοις καὶ Ῥωμαίοις οἷόν τε πάντα τὰ δοκοῦντα περὶ τροφῆς ὀρθῶς δοκεῖν ;
1.11.13 — καὶ πῶς οἷόν τε ; — ἀλλʹ οἶμαι πᾶσα ἀνάγκη , εἰ ὀρθά ἐστι τὰ Αἰγυπτίων , μὴ ὀρθὰ εἶναι τὰ τῶν ἄλλων , εἰ καλῶς ἔχει τὰ Ἰουδαίων , μὴ καλῶς ἔχειν τὰ τῶν ἄλλων .
1.11.14 — πῶς γὰρ οὔ ; — ὅπου δʹ ἄγνοια , ἐκεῖ καὶ ἀμαθία καὶ ἡ περὶ τὰ ἀναγκαῖα ἀπαιδευσία .
1.11.15 — συνεχώρει . — σὺ οὖν , ἔφη , τούτων αἰσθόμενος οὐδὲν ἄλλο τοῦ λοιποῦ σπουδάσεις οὐδὲ πρὸς ἄλλῳ τινὶ τὴν γνώμην . ἕξεις ἢ ὅπως τὸ κριτήριον τῶν κατὰ φύσιν καταμαθὼν τούτῳ προσχρώμενος διακρινεῖς τῶν ἐπὶ μέρους ἕκαστον .
1.11.16 ἐπὶ δὲ τοῦ παρόντος τὰ τοσαῦτα ἔχω σοι πρὸς ὃ βούλει βοηθῆσαι .