1.11.23 — στέργει . — ἔδει οὖν κἀκεῖνον ἀφέντα ἀπελθεῖν , εἶθʹ οὕτως ἔρημον καὶ ἀβοήθητον ἀπολειφθῆναι τὸ παιδίον διὰ τὴν πολλὴν φιλοστοργίαν τῶν γονέων ὑμῶν καὶ τῶν περὶ αὐτὸ ἢ ἐν ταῖς χερσὶν τῶν οὔτε στεργόντων οὔτε κηδομένων ἀποθανεῖν ; — μὴ γένοιτο .
1.11.24 — καὶ μὴν ἐκεῖνό γε ἄνισον καὶ ἄγνωμον , ὅ τις αὑτῷ προσῆκον οἴεται διὰ τὸ φιλόστοργος εἶναι , τοῦτο τοῖς ὁμοίως φιλοστοργοῦσιν μὴ ἐφιέναι ;
1.11.25 — ἄτοπον . — ἄγε , σὺ δʹ ἂν νοσῶν ἠβούλου φιλοστόργους οὕτως ἔχειν τοὺς προσήκοντας τούς τʹ ἄλλους καὶ αὐτὰ τὰ τέκνα καὶ τὴν γυναῖκα , ὥστʹ ἀφεθῆναι μόνος ὑπʹ αὐτῶν καὶ ἔρημος ;
1.11.26 — οὐδαμῶς . — εὔξαιο δʹ ἂν οὕτως στερχθῆναι ὑπὸ τῶν σαυτοῦ , ὥστε διὰ τὴν ἄγαν αὐτῶν φιλοστοργίαν ἀεὶ μόνος ἀπολείπεσθαι ἐν ταῖς νόσοις , ἢ τούτου γʹ ἕνεκα μᾶλλον ἂν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν , εἰ δυνατὸν ἦν , φιλοστοργεῖσθαι ηὔχου , ὥστʹ ἀπολείπεσθαι ὑπʹ αὐτῶν ; εἰ δὲ ταῦτα , ὑπολείπεται μηδαμῶς ἔτι φιλόστοργον εἶναι τὸ πραχθέν .
1.11.27 τί οὖν ; οὐδὲν ἦν τὸ κινῆσάν σε καὶ ἐξορμῆσαν πρὸς τὸ ἀφεῖναι τὸ παιδίον ; καὶ πῶς οἷόν τε ; ἀλλὰ τοιοῦτόν τι ἄν , οἷον καὶ ἐν Ῥώμῃ τινὰ ἦν τὸ κινοῦν , ὥστʹ ἐγκαλύπτεσθαι τοῦ ἵππου τρέχοντος ᾧ ἐσπουδάκει , εἶτα νικήσαντός ποτε παραλόγως σπόγγων δεῆσαι αὐτῷ πρὸς τὸ ἀναληφθῆναι λιποψυχοῦντα .