1.12.26 οὐκ οἶσθας , ἡλίκον μέρος πρὸς τὰ ὅλα ; τοῦτο δὲ κατὰ τὸ σῶμα , ὡς κατά γε τὸν λόγον οὐδὲν χείρων τῶν θεῶν οὐδὲ μικρότερος · λόγου γὰρ μέγεθος οὐ μήκει οὐδʹ ὕψει κρίνεται , ἀλλὰ δόγμασιν .
1.12.27 οὐ θέλεις οὖν , καθʹ ἃ ἴσος εἶ τοῖς θεοῖς , ἐκεῖ που τίθεσθαι τὸ ἀγαθόν ;
1.12.28 τάλας ἐγώ , τὸν πατέρα ἔχω τοιοῦτον καὶ τὴν μητέρα . τί οὖν ; ἐδίδοτό σοι προελθόντι ἐκλέξασθαι καὶ εἰπεῖν ὁ δεῖνα τῇ δεῖνι συνελθέτω τῇδε τῇ ὥρᾳ , ἵνα ἐγὼ γένωμαι ;
1.12.29 οὐκ ἐδίδοτο . ἀλλʹ ἔδει προυποστῆναί σου τοὺς γονεῖς , εἶτα οὕτως γεννηθῆναι . ἐκ ποίων τινῶν ;
1.12.30 ἐκ τοιούτων , ὁποῖοι ἦσαν . τί οὖν ; τοιούτων αὐτῶν ὄντων οὐδεμία σοι δίδοται μηχανή ; εἶτʹ εἰ μὲν τὴν ὁρατικὴν δύναμιν ἠγνόεις πρὸς τί κέκτησαι , δυστυχὴς ἂν ἦς καὶ ἄθλιος , εἰ κατέμυες , προσαγόντων σοι τῶν χρωμάτων · ὅτι δὲ μεγαλοψυχίαν ἔχων καὶ γενναιότητα πρὸς ἕκαστα τούτων ἀγνοεῖς , οὐ δυστυχέστερος εἶ καὶ ἀθλιώτερος ; προσάγεταί σοι τὰ κατάλληλα τῇ δυνάμει ἣν ἔχεις ·
1.12.31 σὺ δʹ αὐτὴν τότε μάλιστα ἀποστρέφεις , ὁπότε ἠνοιγμένην καὶ βλέπουσαν ἔχειν ἔδει .
1.12.32 οὐ μᾶλλον εὐχαριστεῖς τοῖς θεοῖς , ὅτι σε ἐπάνω τούτων ἀφῆκαν ὅσα μηδʹ ἐποίησαν ἐπὶ σοί , μόνον δʹ ὑπεύθυνον ἀπέφηναν τῶν ἐπὶ σοί ; γονέων ἕνεκα ἀνυπεύθυνον ἀφῆκαν ·
1.12.33 ἀδελφῶν ἕνεκα ἀφῆκαν , σώματος ἕνεκα ἀφῆκαν , κτήσεως , θανάτου , ζωῆς .
1.12.34 τίνος οὖν ὑπεύθυνόν σε ἐποίησαν ; τοῦ μόνου ὄντος ἐπὶ σοί , χρήσεως οἵας δεῖ φαντασιῶν .