1.29.23 καὶ ποίαν ἔπραξα ἂν εἰσαγωγήν , ἵνʹ , ἂν ἰσχυρότερος ἐπιλάβηταί μου τοῦ ἱματίου , μὴ σύρωμαι ; ἵνα , ἄν με δέκα περισπάσαντες εἰς τὸ δεσμωτήριον ἐμβάλωσιν , μὴ ἐμβληθῶ ;
1.29.24 ἄλλο οὖν οὐδὲν ἔμαθον ; ἔμαθον , ἵνα · πᾶν τὸ γινόμενον ἴδω ὅτι , ἂν ἀπροαίρετον ᾖ , οὐδέν ἐστι πρὸς ἐμέ .
1.29.25 πρὸς τοῦτο οὖν οὐκ ὠφέλησαι ; τί οὖν ἐν ἄλλῳ ζητεῖς τὴν ὠφέλειαν ἢ ἐν ᾧ ἔμαθες ;
1.29.26 καθήμενος λοιπὸν ἐν τῇ φυλακῇ λέγω οὗτος ὁ ταῦτα κραυγάζων οὔτε τοῦ σημαινομένου ἀκούει οὔτε τῷ λεγομένῳ παρακολουθεῖ οὔτε ὅλως μεμέληκεν αὐτῷ εἰδέναι περὶ τῶν φιλοσόφων τί λέγουσιν ἢ τί ποιοῦσιν . ἄφες αὐτόν .
1.29.27 ἀλλʹ ἔξελθε πάλιν ἀπὸ τῆς φυλακῆς . εἰ μηκέτι χρείαν ἔχητέ μου ἐν τῇ φυλακῇ , ἐξέρχομαι · ἂν πάλιν σχῆτε , εἰσελεύσομαι .
1.29.28 μέχρι τίνος ; μέχρις ἂν οὗ λόγος αἱρῇ συνεῖναί με τῷ σωματίῳ · ὅταν δὲ μὴ αἱρῇ , λάβετε αὐτὸ καὶ ὑγιαίνετε .
1.29.29 μόνον μὴ ἀλογίστως , μόνον μὴ μαλακῶς , μὴ ἐκ τῆς τυχούσης προφάσεως . πάλιν γὰρ ὁ θεὸς οὐ βούλεται · χρείαν γὰρ ἔχει κόσμου τοιούτου , τῶν ἐπὶ γῆς ἀναστρεφομένων τοιούτων . ἐὰν δὲ σημήνῃ τὸ ἀνακλητικὸν ὡς τῷ Σωκράτει , πείθεσθαι δεῖ τῷ σημαίνοντι ὡς στρατηγῷ .
1.29.30 τί οὖν ; λέγειν δεῖ ταῦτα πρὸς τοὺς πολλούς ; — ἵνα τί ;