1.29.46 ἔρχου σὺ καὶ μαρτύρησόν μοι · σὺ γὰρ ἄξιος εἶ προαχθῆναι μάρτυς . ὑπʹ ἐμοῦ . μή τι τῶν ἐκτὸς τῆς προαιρέσεως ἀγαθόν ἐστιν κακόν ; μή τινα βλάπτω ; μή τι ἐπʹ ἄλλῳ τὴν ὠφέλειαν ἐποίησα τὴν ἑκάστου ἐπʹ αὐτῷ ;
1.29.47 τίνα μαρτυρίαν δίδως τῷ θεῷ ; ἐν δεινοῖς εἰμι , κύριε , καὶ δυστυχῶ , οὐδείς μου ἐπιστρέφεται , οὐδείς μοι δίδωσιν οὐδέν , πάντες ψέγουσιν , κακολογοῦσιν .
1.29.48 ταῦτα μέλλεις μαρτυρεῖν καὶ καταισχύνειν τὴν κλῆσιν ἣν κέκληκεν , ὅτι σε ἐτίμησεν ταύτην τὴν τιμὴν καὶ ἄξιον ἡγήσατο προσαγαγεῖν εἰς μαρτυρίαν τηλικαύτην ; ἀλλʹ ἀπεφήνατο ἔχων τὴν ἐξουσίαν
1.29.49 κρίνω σε ἀσεβῆ καὶ ἀνόσιον εἶναι . τί σοι γέγονεν ; ἐκρίθην ἀσεβὴς καὶ ἀνόσιος εἶναι .
1.29.50 ἄλλο οὐδέν ; οὐδέν . εἰ δὲ περὶ συνημμένου τινὸς ἐπικεκρίκει καὶ ἐδεδώκει ἀπόφασιν τὸ εἰ ἡμέρα ἐστίν , φῶς ἐστιν κρίνω ψεῦδος εἶναι , τί ἐγεγόνει τῷ συνημμένῳ ; τίς ἐνθάδε κρίνεται , τίς κατακέκριται ; τὸ συνημμένον ἐξαπατηθεὶς περὶ αὐτοῦ ;
1.29.51 οὗτος οὖν τίς ποτε ἔχων ἐξουσίαν τοῦ ἀποφήνασθαί τι περὶ σοῦ ; οἶδεν τί ἐστι τὸ εὐσεβὲς τὸ ἀσεβές ; μεμελέτηκεν αὐτό ; μεμάθηκεν ; ποῦ ; παρὰ τίνι ;
1.29.52 εἶτα μουσικὸς μὲν οὐκ ἐπιστρέφεται αὐτοῦ ἀποφαινομένου περὶ τῆς νήτης ὅτι ἐστὶν ὑπάτη οὐδὲ γεωμετρικός , ἂν ἐπικρίνῃ τὰς ἀπὸ κέντρου πρὸς τὸν κύκλον προσπιπτούσας μὴ εἶναι ἴσας ·