1.29.53 ὁ δὲ ταῖς ἀληθείαις πεπαιδευμένος ἀνθρώπου ἀπαιδεύτου ἐπιστραφήσεται ἐπικρίνοντός τι περὶ ὁσίου καὶ ἀνοσίου καὶ ἀδίκου καὶ δικαίου ; ὦ πολλῆς ἀδικίας τῶν πεπαιδευμένων . ταῦτα οὖν ἔμαθες ἐνταῦθα ;
1.29.54 οὐ θέλεις τὰ μὲν λογάρια τὰ περὶ τούτων ἄλλοις ἀφεῖναι , ἀταλαιπώροις ἀνθρωπαρίοις , ἵνʹ ἐν γωνίᾳ καθεζόμενοι μισθάρια λαμβάνωσιν ἢ γογγρύζωσιν , ὅτι οὐδεὶς αὐτοῖς παρέχει οὐδέν , σὺ δὲ χρῆσθαι παρελθὼν οἷς ἔμαθες ;
1.29.55 οὐ γὰρ λογάριά ἐστι τὰ λείποντα νῦν , ἀλλὰ γέμει τὰ βιβλία τῶν Στωικῶν λογαρίων . τί οὖν τὸ λεῖπόν ἐστιν ; ὁ χρησόμενος , ὁ ἔργῳ μαρτυρήσων τοῖς λόγοις .
1.29.56 τοῦτό μοι τὸ πρόσωπον ἀνάλαβε , ἵνα μηκέτι παλαιοῖς ἐν τῇ σχολῇ παραδείγμασι χρώμεθα , ἀλλὰ ἔχωμέν τι καὶ καθʹ ἡμᾶς παράδειγμα .
1.29.57 ταῦτα οὖν τίνος ἐστὶ θεωρεῖν ; τοῦ σχολάζοντος . ἔστι γὰρ φιλοθέωρόν τι ζῷον ὁ ἄνθρωπος .
1.29.58 ἀλλʹ αἰσχρόν ἐστι θεωρεῖν ταῦτα οὕτως ὡς οἱ δραπέται · ἀλλʹ ἀπερισπάστως καθῆσθαι καὶ ἀκούειν νῦν μὲν τραγῳδοῦ νῦν δὲ κιθαρῳδοῦ , οὐχ ὡς ἐκεῖνοι ποιοῦσιν . ἅμα μὲν ἐπέστη καὶ ἐπῄνεσεν τὸν τραγῳδόν , ἅμα δὲ περιεβλέψατο · εἶτα ἄν τις φθέγξηται κύριον , εὐθὺς σεσόβηνται , ταράσσονται .
1.29.59 αἰσχρόν ἐστιν οὕτως καὶ τοὺς φιλοσόφους θεωρεῖν τὰ ἔργα τῆς φύσεως . τί γάρ ἐστι κύριος ; ἄνθρωπος ἀνθρώπου κύριος οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ θάνατος καὶ ζωὴ καὶ ἡδονὴ καὶ πόνος .