2.2.8 διὰ τοῦτο ὁ Σωκράτης πρὸς τὸν ὑπομιμνῄσκοντα , ἵνα παρασκευάζηται πρὸς τὴν δίκην , ἔφη οὐ δοκῶ οὖν σοι ἅπαντι τῷ βίῳ πρὸς τοῦτο παρασκευάζεσθαι ;
2.2.9 — ποίαν παρασκευήν ; — τετήρηκα , φησίν , τὸ ἐπʹ ἐμοί . — πῶς οὖν ; — οὐδὲν οὐδέποτʹ ἄδικον οὔτʹ ἰδίᾳ οὔτε δημοσίᾳ ἔπραξα .
2.2.10 εἰ δὲ θέλεις καὶ τὰ ἐκτὸς τηρῆσαι , τὸ σωμάτιον καὶ τὸ οὐσίδιον καὶ τὸ ἀξιωμάτιον , λέγω σοι · ἤδη αὐτόθεν παρασκευάζου τὴν δυνατὴν παρασκευὴν πᾶσαν καὶ λοιπὸν σκέπτου καὶ τὴν φύσιν τοῦ δικαστοῦ καὶ τὸν ἀντίδικον .
2.2.11 εἰ γονάτων ἅψασθαι δεῖ , γονάτων ἅψαι · εἰ κλαῦσαι , κλαῦσον · εἰ οἰμῶξαι , οἴμωξον .
2.2.12 ὅταν γὰρ ὑποθῇς τὰ σὰ τοῖς ἐκτός , δούλευε τὸ λοιπὸν καὶ μὴ ἀντισπῶ καὶ ποτὲ μὲν θέλε δουλεύειν , ποτὲ δὲ μὴ θέλε ,
2.2.13 ἀλλʹ ἁπλῶς καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας ἢ ταῦτα ἢ ἐκεῖνα · ἢ ἐλεύθερος ἢ δοῦλος , ἢ πεπαιδευμένος ἢ ἀπαίδευτος , ἢ γενναῖος ἀλεκτρυὼν ἢ ἀγεννής , ἢ ὑπόμενε τυπτόμενος , μέχρις ἂν ἀποθάνῃς , ἢ ἀπαγόρευσον εὐθύς . μή σοι γένοιτο πληγὰς πολλὰς λαβεῖν καὶ ὕστερον ἀπαγορεῦσαι .
2.2.14 εἰ δʹ αἰσχρὰ ταῦτα , αὐτόθεν ἤδη δίελε ποῦ φύσις κακῶν καὶ ἀγαθῶν ; οὗ καὶ ἀλήθεια . ὅπου ἀλήθεια καὶ οὗ φύσις , ἐκεῖ τὸ εὐλαβές · ὅπου ἡ ἀλήθεια , ἐκεῖ τὸ θαρραλέον , ὅπου ἡ φύσις .