2.2.24 τί γράψῃ ; ἀλλʹ εἰ μὲν μεμελέτηκας γράφειν , ἔχεις καὶ παρασκευάσασθαι πρὸς πάντα τὰ ὑπαγορευόμενα · εἰ δὲ μή , τί σοι ἐγὼ νῦν ὑποθῶμαι ; ἂν γὰρ ἄλλο τι ὑπαγορεύῃ τὰ πράγματα , τί ἐρεῖς ἢ τί πράξεις ;
2.2.25 τούτου οὖν τοῦ καθολικοῦ μέμνησο καὶ ὑποθήκης οὐκ ἀπορήσεις . ἐὰν δὲ πρὸς τὰ ἔξω χάσκῃς , ἀνάγκη σε ἄνω καὶ κάτω κυλίεσθαι πρὸς τὸ βούλημα τοῦ κυρίου .
2.2.26 τίς δʹ ἐστὶ κύριος ; ὁ τῶν ὑπὸ σοῦ τινος σπουδαζομένων ἢ ἐκκλινομένων ἔχων ἐξουσίαν .
2.3.head πρὸς τοὺς συνιστάντας τινὰς τοῖς φιλοσόφοις .
2.3.1 καλῶς ὁ Διογένης πρὸς τὸν ἀξιοῦντα γράμματα παρʹ αὐτοῦ λαβεῖν συστατικὰ ὅτι μὲν ἄνθρωπος , φησίν , εἶ , καὶ ἰδὼν γνώσεται · εἰ δʹ ἀγαθὸς ἢ κακός , εἰ μὲν ἔμπειρός ἐστι διαγνῶναι τοὺς ἀγαθοὺς καὶ κακούς , γνώσεται , εἰ δʹ ἄπειρος , οὐδʹ ἂν μυριάκις γράψω αὐτῷ .
2.3.2 ὅμοιον γὰρ ὥσπερ εἰ δραχμὴ συσταθῆναί τινι ἠξίου , ἵνα δοκιμασθῇ . εἰ ἀργυρογνωμονικός ἐστιν , σὺ σαυτὴν συστήσεις .
2.3.3 ἔδει οὖν τοιοῦτόν τι ἔχειν ἡμᾶς καὶ ἐν τῷ βίῳ οἷον ἐπʹ ἀργυρίου , ἵνʹ εἰπεῖν δύνωμαι καθάπερ ὁ ἀργυρογνώμων λέγει φέρε ἣν θέλεις δραχμὴν καὶ διαγνώσομαι .
2.3.4 ἀλλʹ ἐπὶ συλλογισμῶν φέρε ὃν θέλεις καὶ διακρινῶ σοι τὸν ἀναλυτικόν τε καὶ μή . διὰ τί ; οἶδα γὰρ ἀναλύειν συλλογισμούς · ἔχω τὴν δύναμιν , ἣν ἔχειν δεῖ τὸν ἐπιγνωστικὸν τῶν περὶ συλλογισμοὺς κατορθούντων .